Reisverslag Chinareis 2005 van Sander en Yvonne
Vlucht naar Hong Kong.
Aankomst, eerste verkenning.
- Na een lange nachtvlucht met mooie uitzichten
()
maar weinig slaap landen we in Hong Kong. Op het
vliegveld blijken er van de verwachtte 18 reizigers maar 15 te zijn. Na lang
wachten gaan we toch maar naar het hotel. Koen, onze reisbegeleider, brengt ons
naar onze bus. De weg van het vliegveld naar Kowloon voert over eilanden en
bruggen en geeft al meteen een mooie indruk van Hong Kong
().
-
Na 40 minuten rijden komen we bij het YMCA international guest house aan. Een
best aardig hotel, hoewel de kamers erg klein zijn. Nadat iedereen zich heeft
kunnen opfrissen gaan we gezamenlijk eten bij een klein Maleisisch/Chinees
restaurant. Koen legt de gang van zaken uit en iedereen leert elkaar een beetje
kennen. Na het eten lopen we over Nathan road richting het water. Hier hebben
we een mooi uitzicht op Hong Kong eiland
(
).
-
We lopen over de 'Boulevard of Stars' met allemaal voor ons onbekende filmsterren.
Op de terugweg naar het hotel lopen we over een Night Market en langs de Tin Hau
tempel. Deze tempel is helaas gesloten op dit moment. Bij de Seven Eleven kopen
we nog wat visbolletjes en gaan daarna vroeg naar bed.
Rondtour Hong Kong eiland en Kowloon.
-
We lopen over Nathan road naar het zuiden en gaan ontbijten bij het Shamrock
hotel. Hier eten we heerlijke dim sums
().
We lopen verder naar de zuidpunt van Kowloon waar we de Star Ferry nemen richting
Hong Kong eiland. Vanuit de veerboot hebben we een mooi uitzicht op het zakencentrum
().
We nemen de tram naar het Oosten en doorkruisen de districten Central, Wanchai en
Causeway Bay. In Shaukeiwan stappen we over op de bus naar Stanley. Hier lopen
we naar het strand en maken onze voeten nat in de Zuidchinese zee. Het is wel
warm, maar niet zonnig dus het strand ligt er een beetje verlaten bij
().
In Stanley bezoeken we nog even een tempel en de markt, waarna we de bus richting
Aberdeen nemen.
- In Aberdeen huren we een Sampan. De eigenaresse neemt ons mee op een tour
door de haven
(
).
Het is een drukke haven met veel activiteit. In het midden liggen een paar
grote drijvende restaurants, waar wij (op aanraden van de reisgids) maar niet
gaan eten. Na de rondvaart lopen we wat over de kade langs een vismarkt. We eten
wat bij een kleine snackbar (noodles met rode saus).
- De volgende bus brengt ons via de westelijke kant van het eiland terug naar
Central. Hier nemen we de roltrap de heuvel op
().
Deze roltrap (eigenlijk veel korte stukjes) gaat 's morgens tot 10 uur naar
beneden en de rest van de dag naar boven. Op die manier kunnen forensen van de
hoger gelegen woonwijken naar het zakencentrum reizen en terug.
Bovenaan de roltrap lopen we naar het station van de Victoria Peak tram.
Onderweg komen we door de (gratis toegankelijke) Zoological & Botanical Gardens,
een kleine dieren- en plantentuin. We zien wat kooien met apen, waaronder Oerang
Oetangs.
- Bij het tramstation komen we vijf reisgenoten tegen. Zij hebben 's ochtends
Lantau eiland verkend. We nemen met zijn allen de tram naar boven.
De tram gaat stijl omhoog. Bovenop is het uitzicht niet zo goed omdat het
redelijk mistig is. Als we alles wel gezien hebben zoeken we een restaurant.
Helaas is er op de top niets fatsoenlijks en betaalbaars te vinden, dus nemen
we de tram maar weer naar beneden. Beneden eten we in de Citibank Canteen,
een snel restaurant voor zakenmensen. Het eten is er niet duur en wel lekker.
- Op zoek naar een gezellige bar nemen we de veerboot terug naar Kowloon.
Hier kunnen we genieten van het uitzicht op het zakencentrum in het donker
(
).
Uiteindelijk komen we bij het terras van Blues by the Bay uit, waar we met zijn allen
enkele cocktails drinken. We nemen de MTR (metro) terug naar het hotel, waar
we nog even in de bar wat gaan drinken.
Vogelmarkt Hong Kong, trein naar Guangzou, nachttrein naar Guilin.
-
We staan op tijd op om voor het vertrek richting China nog wat te kunnen zien
van Hong Kong. Na een sandwich als ontbijt nemen we de metro richting het noorden.
We stappen uit bij station Prince Edward en lopen via de bloemenmarkt naar
de vogeltjesmarkt. Dit is een klein marktje dat volstaat met kooitjes met de
meest uiteenlopende zangvogeltjes
().
Het gefluit is hier oorverdovend. Na nog even een parkje bekeken te hebben nemen
we de bijna lege metro
()
terug naar het hotel.
- We stappen met zijn allen op de bus naar het station, waar we na de
paspoortcontrole en de wachtruimte in de mooie moderne trein instappen (een
dubbeldekker met airco). In Guangzhou komen we aan op een modern station, met
veel controles van paspoorten en spullen. Twee mensen moeten hun appels inleveren,
die blijken niet ingevoerd te mogen worden.
Met een bus worden we naar een ander station in Guangzhou gebracht. Onderweg
kunnen we een glimp opvangen van de moderne binnenstad van Guangzhou
().
Het andere station is een stuk ouder dan het vorige. We moeten een tijdje wachten
in een hete overvolle wachtruimte
().
Om 17:30 vertrekt de trein. Het is een standaard Chinese trein en wij zitten
in de hard sleeper klasse. Rond zeven uur lopen we naar de restauratiewagon,
waar we een matige Chinese maaltijd voorgeschoteld krijgen.
Om 22:37 gaat al het licht uit. De trein maakt veel herrie en beweegt veel,
dus we slapen niet echt goed.
Aankomst in Guilin, bus naar Yangshuo, boottocht.
Als om zes uur 's morgens het licht aan gaat in de trein, is het buiten
ook al licht. We kunnen de eerste heuvels van het karstgebergte door het raam
zien. Als we een half uur later op het station aankomen, worden we weer een bus
in geleid. Onderweg kunnen we al genieten van het landschap.
Na anderhalf uur rijden komen we in Yangshuo aan
().
Ons hotel (Li-River hotel) is behoorlijk, vooral het uitzicht uit de kamer is
erg mooi. We ontbijten bij een restaurant in het centrum. Hier is de bediening
en de kwaliteit duidelijk onder de maat. Later zal blijken dat er ook goede
restaurants in Yangshuo zijn.
- Na een broodnodige douche lopen we een rondje door Yangshuo. Bij de rivier
komen we een aalscholvervisser tegen die tegen een kleine vergoeding graag op
de foto gaat
().
Ook een groepje Chinese toeristes geniet van het uitzicht en wil graag met
een Westerling op de foto
().
Het uitzicht is hier midden in het dorp al prachtig. Aan de overkant van de rivier
lopen waterbuffels voor de karakteristieke heuvels van het karstgebergte
().
We lopen verder, zoeken een internetcafe op, en wat later een restaurant om
te lunchen. We eten garnalen en vlees met pindas. Het smaakt erg goed. Na de lunch
rusten we nog wat uit.
Om kwart over drie vertrekken we gezamenlijk met een bus naar Xin Ping. Hier
wandelen we een stukje langs de rivier en stappen dan op een boot. De boot voert
ons over de rivier langs de mooiste bergen van het karstgebergte. Ondanks het
relatief drukke bootverkeer is het uitzicht prachtig
(
).
Onderweg komen we weer veel waterbuffels tegen die na een dag werken op het land
in het water mogen ontspannen
(
).
Op de boot krijgen we stokjes met gebakken vis en een soort zoete aardappel.
Als we halverwege omkeren zijn we getuige van een prachtige zonsondergang
().
Terug in Xin Ping krijgen we een uitstekende Chinese maaltijd voorgeschoteld.
- Na het eten gaan we weer de boot op om een demonstratie van het aalscholvervissen
te bekijken. Hierbij krijgen de aalscholvers een touwtje om de nek waardoor ze
wel vissen kunnen vangen, maar niet doorslikken. De visser haalt de vogels
regelmatig met zijn stok uit het water om de vissen uit de krop te schudden.
De vogels lijken ondanks het touwtje toch plezier in het vissen te hebben
(
).
In het donker rijden we terug naar ons hotel in Yangshuo.
Fietstocht, moon hill, grot en spektakelshow.
- Na een welverdiende nachtrust staan we om acht uur op en zoeken een
restaurantje in het centrum om te ontbijten. Deze keer is de service en het
eten van goede kwaliteit (chocolate pancakes, mjammie!). Na met wat moeite
geld gewisseld te hebben bij het postkantoor (ze wilden een copy van een
paspoort hebben en houden), verzamelen we ons in de lobby van het hotel.
Met zijn allen wandelen we naar de fietsenverhuurder en krijgen allemaal
een behoorlijk goede mountainbike toebedeeld.
- Op de fiets moeten we eerst Yangshuos buitenwijken door voor we op
het platteland komen. Onze gids houdt er een flink tempo op na, maar we
genieten toch erg van de omgeving. We rijden tussen rijstvelden en prachtige
heuvels door
(
).
Onderweg komen we regelmatig waterbuffels tegen die afkoeling zoeken in het
water
().
- Na anderhalf uur fietsen komen we aan bij de voet van Moon Hill
().
Hier worden we belaagd door een groep oude vrouwtjes, die allemaal één
persoon uit onze groep uitzoeken die ze goed in de gaten houden. Wij beginnen
het pad van de heuvel te beklimmen. Vanwege de hitte en het steile pad valt dit
nogal tegen. De oude vrouwtjes helpen ons met hun aanmoedigingen en koelen ons
regelmatig af toe met hun waaiers. Het hoofdpad eindigt op de bodem van
het gat in de heuvel. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over de
omgeving
().
Enkelen klimmen verder naar de echte top, maar wij vinden dit wel genoeg.
De oude vrouwtjes proberen bovenop blikjes frisdrank aan de man te brengen
voor flink hoge prijzen, met gemengd succes.
- Weer beneden aangekomen fietsen we een klein stukje en stoppen bij een
boerderij in een klein dorpje. Hier krijgen we een heel aardige Chinese maaltijd
voorgeschoteld. Wie wil kan mee op een tocht door een grot in de aangrenzende
berg
().
Onder begeleiding van een gids klimmen we door smalle gangetjes en
spleten. Af en toe is het flink benauwd en moeten we flink klauteren. Niemand
verlaat de grot schoon. Op veel plaatsen in de grot zien we mooie druipsteenformaties
().
- We fietsen verder richting onze overnachtingsplek. Het is een heel eind
fietsen en het tempo zit er weer goed in. Onderweg zien we op een brug een heleboel
bamboevlotten waarop mensen de rivier kunnen afdrijven
().
Door het hoge tempo raken we onderweg een paar mensen kwijt. Gelukkig kunnen zij
met wat hulp de homestay toch nog vinden. We komen aan op de homestay en krijgen onze
simpele maar goede kamers toegewezen. Na wat uitgerust te hebben vertrekken we
met zijn allen in busjes naar een park in de buurt van Yangshuo. Hier wordt
in het donker een voorstelling opgevoerd. De voorstelling met meer dan 500
deelnemers speelt zich af op een rivierarm tussen de bergen. Het is een
fantastisch spektakel. Het verhaal is niet helemaal duidelijk, maar dat is niet
erg. Jammer genoeg hadden we onze verrekijker in het homestay laten liggen.
Terug bij de homestay krijgen we een goede maaltijd en gaan redelijk snel naar
bed.
Ballonvaart, wandeling en fietstocht.
Vandaag moeten we echt vroeg op, we gaan ballonvaren. Degenen die meewillen
worden om 5:30 opgehaald met kleine busjes. Ergens nabij de weg van Guilin
naar Yangshuo stoppen we bij de startplaats van de ballonnen. De eerste 10 mensen
worden verdeeld over drie ballonnen. Na de rustige start vliegen we eerst een
stuk over vlak land, totdat we bij de eerste heuvels komen. We vliegen
rakelings langs Yangshuo
().
Nu komen we in het echte mooie karstgebergte. We gaan afwisselend over de bergen
heen en er tussendoor terwijl ondertussen de zon langzaam op komt
().
Na een tijdje komen we in het dal van de Yulong He en de Jinbao He, twee
rivieren die we de dag hiervoor al vaker hebben gezien
(
).
Als het eind van de ballonvaart nadert komen we regelmatig zeer laag over
de rijstvelden
().
Eén keer zelfs zo laag dat de rijsthalmen tegen de onderkant
van de mand schrapen.
Na bijna anderhalf uur in de lucht te zijn geweest gaan we toch echt landen. Veel kinderen komen
aanrennen terwijl onze ballon langzaam de grond raakt
().
Na de landing worden we snel opgehaald door een busje. Onze ballon stijgt weer
op met andere mensen aan boord.
- Terug op de homestay krijgen we het ontbijt voorgeschoteld. De grootste
schaal bevat een vreemde glibberige substantie met noten en vruchten die
vrijwel niemand lekker vindt. Weer een voorbeeld dat Chinees ontbijt niet
echt lekker is (voor ons dan). Gelukkig is er ook omelet met ei, wat er bij
iedereen goed in gaat.
- Na het ontbijt rusten we wat uit waarna we samen met Eric besluiten de
berg achter de homestay te beklimmen. Onderweg hebben we een mooi uitzicht
op het dal waar we verblijven
().
We moeten flink klimmen voor we bij een vlak stuk komen. Hier is een oude
begraafplaats. Voorbij het zadel op de berg zien we nog veel meer bergen,
dus we besluiten terug te gaan. Op de terugweg komen we voorbij een geitenstal
waaruit de kudde net wordt losgelaten
().
- We zijn net op tijd weer beneden voor de lunch op de homestay. Het eten
is weer erg goed. Deze keer zitten er veel gefrituurde dingen bij. Na de lunch
pakken we de fiets samen met Teun en gaan op zoek naar de markt van Baisa.
Deze vinden we zonder problemen. Het is een flink grote markt met grote
afdelingen. We komen langs een naai-atellier, veel kramen met snoep, koekjes en
groenten en een heel grote eethal
().
Ook zien we eenden, kippen en vissen die voor onze ogen worden geslacht en gevild
(
).
- We rijden verder, nu op zoek naar de beroemde Dragon Bridge. Deze blijkt
nog lastig te vinden te zijn, maar met hulp van wat lokale mensen komen we er
toch. De brug zelf valt een beetje tegen, maar tijdens de fietstocht zelf is
er genoeg te zien om het de moeite waard te maken. Met behulp van mijn GPS
proberen we de route terug naar de homestay te vinden. Dit blijkt nogal lastig
en we moeten regelmatig over zeer smalle paden en zelfs recht door de velden.
Wel komen we weer mooie dingen tegen zoals vijvers vol waterhyacinten
(
)
en waterbuffels
().
We beginnen haast te maken omdat het langzaam donker wordt. Als we in de buurt
van de homestay komen, passeren we een begrafenisfeest dat er best vrolijk uit
ziet. Ook komen we voorbij een vijver waar mensen tegen betaling onder een
afdakje kunnen vissen.
Op de homestay douchen we snel, waarna we eten krijgen. Het is weer heel aardig,
met als opvallend gerecht slakken. Na nog een tijdje afpilzen gaan we redelijk
op tijd naar bed.
Terugfietsen naar Yangshuo, vlucht Guilin-Kunming, aankomst Shilin.
- Na een matig ontbijt vertrekken we per fiets terug naar Yangshuo. Onderweg
komen we veel Chinese toeristen tegen, die ons allemaal vriendelijk groeten.
Terug in Yangshuo leveren we onze fietsen weer in. We hebben nog twee uur de
tijd voor we naar Guilin hoeven, dus we zoeken een terrasje op aan de Li-rivier,
waar we genieten van een lekkere lassie. Ook snel nog even internetten, en dan
de bus in.
- Na een busrit van ruim een uur komen we op het vliegveld van Guilin. Hier
proberen we nog wat te eten. Het duurt lang voor het eten komt, de kwaliteit
is matig en de prijs is erg hoog. Gelukkig halen we ons vliegtuig nog wel.
Aangekomen in Kunming stappen we weer een bus in die ons naar Shilin brengt.
Het landschap is hier een stuk minder mooi dan in de buurt van Yangshuo. In
Shilin zien we nog niets van het stenen woud zelf, alleen het hotel. Als
we gezamenlijk gaan eten is de grote eetzaal vrijwel leeg, maar er wordt toch
een redelijke maaltijd klaargemaakt (wel erg vet). Na het eten is het snel uit
met de pret: er wordt geen bier meer geserveerd. Na tevergeefs een alternatief
gezocht te hebben zit er niets anders op: vroeg naar bed.
Bezoek aan het stenen woud, busrit naar Dali.
-
Als we 's morgens als één van de eersten in de ontbijtzaal aankomen,
wacht ons een grote uitdaging: er is geen menukaart en de bediening spreekt geen
Engels. We moeten ons ontbijt zien te bestellen door bij de tafel met Chinese
gasten dingen aan te wijzen. Dit lukt uiteraard, maar erg lekker is het allemaal
niet.
Na het ontbijt gaan we op pad om het stenen woud te bekijken. Bij de eerste pieken
lopen we de verkeerde kant op (noord), waar niets bijzonders te zien is, op
wat vervallen huisjes
()
en een soort theater na.
- Terug bij de Lotus vijver nemen we wel een goede route, midden door het
labyrint van stenen pilaren. Hier kunnen we genieten van veel mooie doorkijkjes
en leuke trappetjes
().
We wandelen een hele tijd tussen de stenen door en komen maar af en toe andere
mensen tegen. Het stenen woud ziet er mooi uit, maar haalt het niet bij het
karstgebergte.
Als we uit het woud komen zien we nog een mooie vijver en een oude vrouw in
klederdracht
(
).
- Voor we in de bus richting Dali moeten, hebben we nog tijd om te lunchen.
We stappen met zijn tweeën een lege eetzaal in, en worden ergens achterin
een hoekje aan een tafeltje gezet. Als we net eten besteld hebben stroomt de
zaal plotsklaps vol met Chinese toeristen. Zij krijgen allemaal snel eten
opgediend, en wij moeten redelijk lang wachten, maar het eten is goed en de
prijs niet te hoog. We zijn ook nog toeschouwer van een verkoopshow waar Chinese
schilderingen en kaligrafie verkocht worden. Na minder dan een half uur zijn
alle Chinezen weer verdwenen.
- Wij stappen ook maar eens op, en gaan naar de bus. De busrit voert ons door het
drukke Kunming. Hier zijn vanwege wegwerkzaamheden veel files. We hebben zelfs
een ongelukje als onze chauffeur iets te lomp door rijdt. Na Kunming gaat het
een stuk beter: de snelweg is hier bijna leeg. Het gebied wordt bergachtig
en mooier. We zien veel boeren die bezig zijn met de rijstoogst
().
- Om half acht komen we aan in Dali. We slapen hier in het MCA, een leuk hotel
met kamers in allemaal verschillende gebouwtjes. We gaan wat eten in het centrum,
maar dit blijkt groter dan verwacht. Uiteindelijk vinden we de straat met
alle (westerse) restaurants. We gaan met een groepje zitten bij een restaurantje
dat zowel westers als Chinees eten heeft. Het eten is er behoorlijk goed, hoewel
enkelen in verwarring gebracht worden doordat de soep pas als laatste geserveerd
wordt. Rond middernacht zijn we terug in het hotel.
Bezoek aan Zhonge Si tempel, markt en 3 pagodes.
- Na een goed ontbijtbuffet worden we opgehaald met busjes en naar het
begin van de kabelbaan gebracht. We kopen kaartjes en stappen in de kabelbaan.
We moeten een flink stuk omhoog, door een dennenbos
().
Als we boven komen is het flink mistig. Bij de ingang van de Zhonge Si tempel
wordt er allerlei eten verkocht
().
De tempel zelf ziet er mooi uit, maar de langzaam beginnende regen verpest het
wel een beetje
().
Later horen we dat de drie reisgenoten die niet per kabelbaan, maar per paard
naar boven gaan, nog veel meer last van de regen gehad hebben.
- We nemen de kabelbaan weer naar beneden en lopen naar het centrum van Dali
().
Onderweg komen we oude en nieuwe gebouwen tegen die beide op vergelijkbare manier
aangekleed zijn
(
).
We zoeken Foreigner street weer op en eten weer heel behoorlijk bij een gemengd
restaurant. Het enige vreemde is de cremekleurige tomatensoep, met een paar kleine
stukjes tomaat.
We lopen richting de drie pagodes, die een stukje buiten de stad staan. Onderweg
komen we een lokale markt tegen, waarop kleurrijk geklede vrouwen groenten en
fruit (ver)kopen
(
).
We lopen door naar de 3 pagodes. Op dit grote terrein staan drie oude grote pagodes
en nog wat minder belangrijke gebouwen. De pagodes zien er mooi uit onder de dreigende
luchten
(
).
De meest favoriete plaats voor een foto is een vijver waarin alledrie de pagodes
mooi weerspiegelen. Achter op het terrein staat een houten tempel-achtig gebouw
met daarin veel grote Boedhabeelden
(
).
- We pakken de bus terug naar het hotel voor slechts vijf eurocent. We eten
met zijn allen wat in het MCA. Het eten is niet zo goed, maar het is wel erg
gezellig.
Boottocht op het Erhai meer, busrit naar Lijiang, muziekvoorstelling.
- Om acht uur ontbijten we weer in het MCA, waarna een groot deel van de groep
met busjes naar de oever van het meer gaat. Hier stappen we op één
van de vele rondvaartbootjes die daar liggen. Iedereen is nog een beetje suf
van de gezellige avond. De boottocht duurt ongeveer anderhalf uur. Onderweg
zien we een paar vissersbootjes en een tempel. Als we het Jinsuo Dao eiland
naderen zien we een kampement van vissers
().
- We leggen aan bij de kade van het dorpje. Hier staat een marktje waar een mix
van vis, garnalen en souvenirs te koop wordt aangeboden
(
).
Ook ligt de kade vol met netten met garnalen en vis die daar liggen te drogen.
We lopen wat verder het dorp in en komen een tempel
()
en een school die net uitgaat tegen. Aan de ander kant van een heuveltje ligt
nog een haventje, maar hier is het een stuk rustiger dan in de eerste
().
- Als iedereen weer bij de boot is varen we terug naar Dali. Op de kade kost
het wat moeite om genoeg busjes te verzamelen om terug naar het centrum te rijden,
maar het lukt. Vanuit de MCA lopen we met Eric de stad in, waar we een klein,
echt Chinees restaurantje uitzoeken (niet in Foreigner Street).
Ze spreken geen woord Engels, dus we
moeten met aanwijzen van verse groenten en gerechten uit de Lonely Planet
ons eten bestellen. Dit lukt goed, en het eten smaakt uitstekend, waarschijnlijk
de beste maaltijd tot nu toe
().
- Om één uur vertrekken we met een bus richting Lijiang. Eerst
rijden we een stuk langs het meer, en daarna gaan we de bergen in. Nu wordt
het landschap weer echt mooi. Het weer is nu beter dan in Dali en we passeren prachtige
vergezichten
()
en vreemde planten
().
Rond vijf uur 's middags komen we aan in Lijiang. We slapen hier in het Yu Quan
hotel. Onze kamers liggen aan een prachtige binnenplaats in oude Chinese stijl.
- We lopen de oude stad in. Het is hier erg toeristisch, maar we kunnen dat
wel begrijpen: de oude stad is een doolhof van mooie kleine straatjes, beekjes
en bruggetjes. We gaan ergens eten bij een restaurantje met hele kleine krukjes.
Het eten is goed, maar ik voel met niet zo lekker, dus kan er niet echt van
genieten.
- 's Avonds krijgen we van onze reisbegeleider te horen dat twee reisgenoten
terug gaan naar Nederland vanwege persoonlijke problemen. Erg jammer.
De rest van de groep gaat hierna naar een Naxi muziekvoorstelling
(
).
De muziek
kan niet iedereen bekoren, en de voorstelling duurt erg lang. Toch vond ik het
de moeite zeker waard om te zien.
Bezoek aan de Kloof van de Springende Tijger.
- Vandaag gaan we met zijn vieren (Sander, Yvonne, Eric en Teun) op expeditie
naar de Kloof van de Springende Tijger. Hiervoor staan we vroeg op, we verzamelen
ons om zeven uur in de lobby van het hotel. Eerst gaan we naar het busstation
om kaartjes te kopen voor de openbare bus naar Qiaotou. De eerste bus blijkt pas om half
negen te vertrekken, dus we hebben tijd genoeg om te ontbijten.
- Vlak nadat de bus om half negen vertrokken is stopt die weer op het andere
busstation van Lijiang, waar hij pas om negen uur weer vertrekt. Nu gaan
we echt op weg. De busrit naar Qiaotou is de moeite waard, vooral de uitzichten
over de Yangzi-rivier zijn mooi. Rond elf uur komen we aan in Qiaotou. Hier
proberen we bij het 'Gorged Tiger' café informatie te verzamelen.
De eigenaresse kan voor ons wel een busje met chauffeur regelen. We maken
dankbaar gebruik van dit aanbod.
- De chauffeur voert ons over de small weg langs de kloof naar Walnut Grove.
Onderweg stoppen we meerdere malen om foto's te maken van dit prachtige landschap
en de machtige Yangzi-rivier
(
).
De weg is af en toe zeer smal en loopt vlak langs een steile afgrond. Gelukkig
zijn er weinig tegenliggers. In Walnut Grove (drie boerderijen en twee guesthouses)
gaan we lunchen bij Sean's place. Hier kunnen we (in the middle of nowhere)
genieten van een goed bord gebakken rijst.
Op de terugweg stoppen we bij een parkeerplaats bij een grote stroomversnelling
in de Yangzi. Hier lopen we een berg trappen af tot bij de rivier, waar we oog
in oog staan met dit verschrikkelijke natuurgeweld
().
De weg terug omhoog is vermoeiend, maar minder erg dan Moon Hill.
Terug in Qiaotou
informeren we weer hoe we nu terug kunnen komen naar Lijiang. Het blijkt dat
onze chauffeur van de dag ons wel naar Lijiang wil brengen (tegen een redelijke
vergoeding), maar dan moet hij eerst nog naar huis om zich om te kleden. Dat vinden
wij geen probleem, want we mogen mee om zijn huis te bekijken. Via een klein bergpaadje
gaan we omhoog, totdat we bij zijn boerderij aankomen. Hier worden we hartelijk ontvangen
door zijn vrouw en zijn moeder
(
).
We krijgen thee en een soort rijstwijn te drinken, en krijgen appels, walnoten
en een hele zonnebloem mee.
- De terugweg is net zo mooi als de heenweg, alleen kunnen we nu af en toe
stoppen om foto's te maken.
().
Terug in Lijiang betalen we onze chauffeur en gaan wat te eten zoeken. We komen
bij een Chinees restaurant uit waar we weer met behulp van aanwijzen ons eten
moeten bestellen. Dit lukt weer uitstekend.
Bezoek Heilongtan Gongyuan park, oude stad en overnachting op homestay.
-
Vandaag hebben we een rustige dag, dus we kunnen wat uitslapen. Na het ontbijt
lopen we via de toeristische route
()
naar het Heilongtan Gongyuan park, oftewel het Black Dragon Pool Park. De entree
van het park is duur, maar het is er wel mooi. Bij helder weer zou je een prachtig
uitzicht moeten hebben op de Yulong Xueshan (Jade Dragon Snow Mountain), maar
dat zit er vandaag niet in
().
Wel kunnen we natuurlijk de mooie dingen van het park zelf bekijken: de vijver
(),
een tempel
()
en een tentoonstelling over de Naxi-minderheid. Ook zit er nog een Naxi-orkestje
te spelen.
- We gaan even terug naar onze hotelkamer, en lopen daarna weer naar de oude
stad
().
Hier zien we mensen volksdansen (voorbereiding op de nationale feestdag)
().
We bezoeken een markt, waar weer veel lokale groenten en andere etenswaar
verkocht wordt. Hier kopen we als snack een stokje met stukjes aardappel en
chilipoeder. Dit smaakt goed.
We gaan lunchen bij restaurant Sakura. Hier komen we toevallig een groot aantal
anderen van onze groep tegen. We wisselen verhalen uit over de afgelopen dagen
en genieten van het goede eten.
Na de lunch beklimmen we de heuvel die uitkijkt over de oude stad
().
- Terug in het hotel pakken we de tassen weer in en vertrekken we om drie uur met
de bus richting de homestay. Deze blijkt erg dichtbij te zijn: nauwelijks buiten
de stad. Er is niet veel te doen op de homestay en het druilerige weer maakt
het niet beter
().
We maken een klein ommetje en doen wat kaartspelletjes. Na de aardige maaltijd
krijgen we te horen dat de weg naar Panzhihua is weggespoeld en we dus de volgende
dag een flinke omweg moeten maken. Daardoor zullen we om vijf uur 's morgens
moeten vertrekken.
Een lange busrit en een nachttrein.
-
De wekker staat vandaag op half vijf vanwege de lange busrit. Nadat we zijn
opgestaan horen we dat Gerben vannacht flink ziek is geworden. Er wordt besloten
dat hij niet mee zal rijden met de bus, maar rechtstreeks naar Chengdu zal
vliegen. Door deze vertraging vertrekken we pas om half zes, maar dan is het
ook nog steeds donker. We dalen in het donker af naar de Yangzi rivier (op 1400m)
en stijgen weer naar 3100m terwijl het langzaam licht wordt. Ergens midden in de
bergen stoppen we plotseling omdat de radiatorslang kapot is. Onze chauffeur
weet de slang gelukkig te repareren en we rijden door naar een beekje om de
radiator te vullen.
- Ondertussen is het licht geworden en kunnen we, tussen de mistbanken door,
genieten van het mooie uitzicht onderweg
().
Het gebied is erg dunbevolkt, maar we komen wel regelmatig mensen in klederdracht
tegen op de weg
(
).
In een klein dorpje
()
zien we een groot aantal pooltafels buiten in de modder staan.
Rond het middaguur verlaten we het hoogland weer, en komen we in een breed dal
(
).
In een klein stadje stoppen we om te lunchen in een soort van garagebox. Het eten
is goed, dus we klagen niet.
- Om drie uur komen we aan in Panzhihua. Dit is een echt industriegebied
met veel kolenmijnen en elektriciteitscentrales
().
We stoppen eerst bij een hotel om de treinkaartjes op te halen. Hier zien
we enkele schilders die op een wel heel aparte manier een gebouw aan het schilderen
zijn
().
Om half vier zijn we op het station, waar we een tijd moeten wachten tot onze
trein vertrekt. Gelukkig is de wachtruimte hier behoorlijk comfortabel.
- In de trein vieren we alvast de verjaardag van Anita, die eigenlijk de
volgende dag pas jarig is
().
De vele Chinese kinderen in onze wagon vinden de balonnen natuurlijk ook erg
leuk. Rond acht uur gaan we eten in de restauratiewagon. Na met handen en voeten
besteld te hebben krijgen we een heel behoorlijke maaltijd. Om tien uur gaat
het licht weer uit en gaan we slapen.
Bezoek Pandacentrum, thee drinken in het park en bezoek klooster.
Om zeven uur komt de trein aan op het station van Chengdu. Hier vinden we
met wat moeite onze lokale gids. Hij neemt ons mee in een bus naar het Panda
breeding centre. Hier komen we aan als één van de eerste groepen
van de dag. Al snel zien we de eerste Panda's die nog lui op hun platformen
liggen
(
).
Als het wat lichter begint te worden komen de Panda's ook meer in beweging. Ze
gaan eten
(
)
en vechten
(
).
Na de grote Panda's bezoeken we de kraamkamer waar we precies op tijd zijn om te
zien hoe een baby-panda bij zijn moeder wordt weggenomen en zijn dagelijkse gezondheidscheck krijgt
().
We gaan ook nog even kijken bij de kleine Panda's, die in grotere groepen bij
elkaar zitten en erg actief zijn
(
).
Na afloop bekijken we nog een film over Panda's en drinken we wat.
- Om half twaalf vertrekken we richting hotel. Het Shu Feng Garden Hotel blijkt
behoorlijk luxe te zijn, vooral de badkamers zijn van alle gemakken voorzien.
De douche is dan ook erg welkom na de afgelopen dagen. Als iedereen zich heeft
opgefrist gaan we met een groepje lunchen in het hotel. De bediening is hier
erg sjiek, het eten erg goed (en pittig, het is tenslotte Sichuan), maar de
prijzen zijn niet hoog.
Om half twee gaan we met zijn allen in enkele taxi's naar het Renmin park (volkspark).
Hier zoeken we het grote theehuis op, waar we gezellig een kopje thee drinken
en de taart opeten die voor Anita's verjaardag is gekocht
().
In het park is het feest vanwege China's nationale feestdag. Het is dus ook erg
druk, en wij trekken veel belangstelling van de Chinezen.
Als we het park wel gezien hebben, wandelen we met een grote groep richting
het Wenshu Yuan klooster. Het is een flinke wandeling. Onderweg passeren we een
groot standbeeld van Mao
().
Het Wenshu Yuan klooster is een groot Boedhistisch klooster waarin vanalles te
zien is. We zien een gebedsdienst in één van de vele tempels
()
en natuurlijk veel monikken, andere gelovigen
()
en mooie tempels
().
- Het begint een klein beetje te regenen, dus we nemen een taxi terug naar het
hotel. Het blijkt lastig te zijn om de taxichauffeur goed uit te leggen waar
we naar toe moeten, maar het lukt toch. Vlakbij het hotel lopen we nog even een
leuk winkelstraatje in waar het stikt van de Chinese toeristen die snuisterijen
kopen.
Om half zeven vertrekken we met zijn allen in taxi's naar restaurant Grandma's
Kitchen omdat veel mensen weer eens Westers willen eten. Dit gaat daar inderdaad
uitstekend.
Vlucht naar Lhasa, eerste verkenning Lhasa.
Vandaag moeten we weer vroeg op, want om 7:40 vertrekt ons vliegtuig. De bus
naar het vliegveld rijdt dus al om 5:30 weg. De vlucht is een beetje saai omdat
het buiten erg bewolkt is. Pas aan het eind komen er wat gaten in het wolkendek
en zien we de bergen van Tibet voor het eerst.
- Vanaf het vliegveld (Gonggar) is het nog een uur rijden naar Lhasa, maar het is
een prachtige rit
().
Als we in de bus stappen krijgen we van de lokale gids meteen een traditioneel
sjaaltje uitgereikt. Dit zullen we de komende week nog vaker meemaken.
Onderweg stoppen we bij een Boedhabeeld in een rots
().
Het beeld is een beetje saai, maar de rots is helemaal bedekt met sjaaltjes en
gebedsvlaggen. In Lhasa rijden we vlak langs het Potala-paleis op weg naar ons hotel.
- Het Tibet Hongqiao Hotel is best goed, maar wel erg saai. We hebben een klein
beetje last van de hoogte (3700m), maar worden er niet echt door gehinderd.
We gaan gezamenlijk lunchen in restaurant Dunya (in het Yak hotel). Ik bestel
Yak-momo's (een soort bapaos). Ze zijn erg lekker.
Na de lunch lopen we met zijn allen een rondje door Lhasa. We lopen eerst naar het
Barkhor-plein. Hier zien we goed dat de Tibetanen veel traditioneler gekleed gaan
dan de meeste Chinezen. Vooral de Khampa-mannen met hun rode haarlinten vallen op
().
Aan het eind van het Barkhor plein ligt de Jokhang tempel. Hier zien we de echte
devote Tibetaanse Boedhisten
().
We lopen een rondje (Kora) mee met de pelgrims om de tempel en zijn verbaasd
hoeveel mensen hier meelopen
().
De buitenkant van het rondje rond de tempel (Barkhor Lu genoemd) is bezaaid
met marktkramen, die zowel voor de pelgrims als de toeristen bedoeld zijn.
- Na deze eerste verkenning gaan we uitrusten op het dakterras van Mandala's
restaurant. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht op het plein en de tempel
().
We bezoeken nog even een internet-café om het thuisfront gerust te stellen
en gaan daarna weer naar Dunya voor het avondeten. Ik heb een Yak-sizzler schotel
en het smaakt weer erg goed.
Na deze lange dag gaan we op tijd naar bed.
Jokhang tempel, Potala paleis en Tibetaanse muziekvoorstelling.
-
Vandaag kunnen we eindelijk weer eens uitslapen. Rond negen uur staan we op en
gaan op zoek naar ontbijt. We ontbijten met zijn tweeën in een klein
restaurantje. Helaas is het eten niet al te best.
- Hierna lopen we naar de Jokhang
tempel. Binnen is het erg druk. De Tibetanen staan lang in de rij om de binnenste
Kora (die in de tempel) te lopen. Wij vergezellen ze langs de vele gebedsmolens
().
In het allerbinnenste van de tempel is het erg donker en hangt de zware lucht van
vele yakboterkaarsen. Veel Tibetanen hebben een thermoskan met gesmolten yakboter
meegenomen om de kaarsen mee bij te vullen.
Boven op het dak van de tempel is het een stuk rustiger
().
Ook hebben we daar een prachtig uitzicht op het Barkhor plein en het Potala paleis
in de verte
()
en de Tibetaanse pelgrims vlak voor de tempel
().
- We gaan even wat drinken, nu op een ander dakterras aan het Barkhor plein.
Onze volgende bestemming is de wijk ten zuiden van het Barkhor plein. We gaan
op zoek naar de moskee van Lhasa. Dit is nog niet zo makkelijk. We lopen de
eerste keer de poort van de moskee
()
straal voorbij. De moslimwijk is best gezellig, en toch duidelijk anders dan
de Chinese en Tibetaanse gedeelten van de stad
().
We gaan weer terug naar het Mandala restaurant, waar we wat drinken en lunchen.
Ik bestel lamsribbetjes en Tsampa (Tibetaanse gerstemeel-ballen). Het smaakt
behoorlijk goed.
Om half twee verzamelen we ons bij het hotel en lopen dan gezamenlijk richting
het Potala paleis, het paleis van de Dalai Lama toen die nog in Tibet leefde.
Het park voor het paleis biedt uitstekende mogelijkheden
om een mooie foto van het paleis te maken. Het grote plein er naast doet een beetje
vreemd aan, met het grote 'bevrijdingsbeeld' van de Chinezen
().
Bij de ingang van het paleis moeten we even wachten op onze toegangskaarten. Hier
zijn de souvenirverkoopsters behoorlijk opdringerig. Als we naar binnen kunnen
beginnen we aan de klim naar het echte paleis
(
).
De klim valt best mee, ondanks de hoogte. Binnen in het paleis zijn de vertrekken
vaak prachtig (veel goud en juwelen), maar ook erg donker
().
Helaas mogen we op de meeste plaatsen geen foto's maken.
- Als we teruggaan is het begonnen te regenen, daarom pakken we een riksja
terug naar het hotel. Na wat uitgerust te hebben vertrekken we om half zeven
gezamenlijk naar restaurant Shangri-La. Hier hebben we een groot buffet, waarvan
de kwaliteit maar matig is. Na het eten begint de dansvoorstelling
(
).
De voorstelling is een beetje amateuristisch, maar wel erg leuk. Na afloop gaan
we nog even naborrelen bij Dunya.
Excursie naar het Ganden klooster en het zomerpaleis.
Om kwart over acht gaan op zoek naar ontbijt. We proberen vandaag het Snowland
hotel. Het ontbijt is er goed, alleen het duurt lang voor het er allemaal is.
Om kwart over negen vertrekken we met zijn allen in een bus naar het Ganden klooster.
We rijden eerst een uur langs de rivier, en daarna nog een half uur over
smalle weggetjes met haarspeldbochten omhoog naar het klooster.
- Bij het klooster besluiten we eerst de Kora (rondwandeling) rondom het klooster
te lopen. Langs het pad staan regelmatig potten met wierrook en jeneverbessen
te branden. Ondanks een lichte regen is het een mooie wandeling, met mooie
uitzichten
()
en onze eerste Yaks van dichtbij
().
Wel zijn we door de hoogte (4300m) duidelijk sneller vermoeid dan normaal.
- Als we terugkomen op het eigenlijke kloostercomplex bekijken we enkele
gebedszalen van binnen
().
Wat opvalt is hoe kleurrijk de wandversieringen hier zijn
(
).
Het kloostercomplex is een waar labyrint van kleine straatjes, trappetjes en
doorgangen
().
Zo staan we plotseling op het dak van één van de grote
tempels. Regelmatig komen we groepen monniken en bedelaars tegen
().
Als we alles wel gezien hebben lopen we terug naar onze bus, waar we lunchpakketjes
krijgen. Het openbare toilet bij het klooster is erg smerig en wordt dus door
bijna niemand gebruikt.
We rijden met de bus terug naar Lhasa. Bij ons hotel houden we even een
plaspauze waarna we doorrijden naar Norbulingka, het zomerpaleis van de Dalai Lama.
Hier lopen we een tijdje rond. Het zomerpaleis bestaat uit een groot park
met veel bloemen en enkele kleinere gebouwtjes. Vooral de versieringen op de
dakranden zijn mooi
(
).
Het geheel is een stuk fleuriger
dan het Potala paleis, maar wel veel minder imposant.
- We rijden terug naar het hotel. Yvonne stapt uit bij het Potala paleis om
nog enkele foto's te maken nu het weer opklaart
().
Na wat uitgerust en gedoucht te hebben gaan we even internetten en enkele souvenirs
kopen. Hierna gaan we wat drinken en daarna dineren bij restaurant Mandala.
Het eten en het uitzicht
()
zijn weer goed, maar jammer genoeg voelt Yvonne zich niet lekker. Misschien toch
te veel gedaan op deze hoogte.
Mooie busrit van Lhasa naar Gyantse.
- We moeten weer redelijk vroeg op voor een lange busrit. Omdat het Snowland hotel
nog niet open is kopen we maar bananen en wat koekjes voor onderweg. Voor
we vertrekken zien we nog mooi hoe het hotelpersoneel meedoet aan de verplichte
ochtendgymnastiek
().
Om half negen vertrekken we echt. We rijden terug over de weg naar het vliegveld
().
- Na het vliegveld rijden we een stuk langs de Yarlung Zangbo rivier
(Brahmaputra) waar we regelmatig prachtige uitzichten hebben
().
Als we de rivier
verlaten en de bergen in gaan, komen we regelmatig kuddes schapen en yaks tegen
(
).
Het uitzicht achteruit richting de rivier wordt steeds mooier
().
Ook beginnen we de eerste besneeuwde toppen van redelijk dichtbij te zien
(
).
- De gloednieuwe weg omhoog eindigt op de Khambala pas (4900m). Vanaf hier zien we voor het eerst
het prachtig blauwe Yamdroktso meer
().
We stappen even uit boven op de pas. Hier lopen veel Tibetanen met hun Yak rond
voor de toeristen
().
Op de bergtop naast de pas loopt ook nog een kudde schapen rond
()
maar waar die van leven is ons een raadsel. Jammer genoeg hebben enkele reisgenoten
(waaronder Yvonne) erg veel last van de extreme hoogte.
We dalen 400 meter af en volgen de oever van het meer
().
Onderweg zien we een groep koeien die half in het ijskoude water van het meer
staat
().
-
We stoppen in Nagartse om te lunchen
().
In dit kleine plaatsje zien de mensen
er zeer verweerd uit. Ze hebben duidelijk te lijden van de grote hoogte.
We rijden door en verlaten de oevers van het meer, richting de hoogste pas
van onze reis (5000 meter). Onderweg over de slechte weg
()
zien we weer prachtige landschappen
(
).
- Als we net over het hoogste punt heen zijn, stoppen we bij het eind van een
gletsjer
().
De hele omgeving hier is overweldigend, en zelfs de lege bierflessen
(),
bussen
(),
en toeristenyaks
()
doen daar niets aan af.
We dalen weer af, richting een grote vlakte waarop een paar kuddes yaks grazen
().
Hier komen we er achter op welke manier de wegen hier onderhouden worden
().
- De volgende stop is bij een groot stuwmeer in de bergen. Het water is weer
verschrikkelijk blauw
().
Hierna is de weg weer redelijk recht en rijden we snel naar Gyantse. Hier stoppen
we bij hotel Wutse. Het hotel is een beetje oud, maar wel goed. We lopen het
stadje in om eens te zien waar we zijn aangekomen. De hoofdstraat is een beetje
saai, maar in de achterafstraatjes is vanalles te zien, zoals een prachtige
deuropening die net geschilderd wordt
().
Om zeven uur gaan we met zijn allen eten in het restaurant van het hotel. Dit valt
behoorlijk tegen: het duurt erg lang en het eten is niet goed (halfgare kip en zo).
Na afloop spelen we nog wat kaart en gaan dan naar bed.
Wandeling door Gyantse, busreis naar Shigatse.
We proberen vandaag het ontbijtbuffet in het hotel. Dit was geen goed idee, het
ontbijt is net zo slecht als het avondeten. Na het ontbijt lopen we naar het
klooster van Gyantse, het Palkhor Chode klooster
().
Het klooster is behoorlijk
rustig, overal liggen honden te slapen
()
of staan gebedsmolens
().
- Op het kloostercomplex bezoeken we de grote stupa, de zogenaamde Palkhor Chode
Kumbum. Hier moeten we bijbetalen om onze camera's mee te mogen nemen. De stupa
bestaat uit vier verdiepingen met omlopen waarin vele donkere nissen zitten.
In elke nis staat minimaal één beeld van een Boedha of een demon
(
).
Op de vijfde verdieping staan we op een soort dak, vlak onder de ogen van de stupa
().
Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht op de omgeving. In de verte zien
we Tibetanen die bezig zijn met de gerstoogst
().
Na de stupa bezoeken we de hoofdtempel van het klooster. Ook hier moeten
we weer betalen om te mogen fotograferen. Binnen staan er vele banken voor
de monniken, met daarop hun pijen en kappen
().
We vinden een trap waarmee we op het dak kunnen komen
().
- Als we het klooster wel gezien hebben, lopen we de wijk voor het klooster in
().
Hier zijn de straatjes heel smal en steil. Voor vrijwel elk huis staat er
hier een koe op straat
().
De mest van de koeien en de yaks wordt op de muren geplakt om te drogen
().
Ook in de wijk is duidelijk te merken dat het oogsttijd is. Paardenwagens met
grote zakken gerst rijden af en aan om de oogst naar de huizen te brengen
().
- We lopen terug naar het hotel, checken vast uit en gaan lunchen. Deze keer
kiezen we een klein Chinees restaurantje tegenover het hotel. De eigenaar praat
graag met toeristen en laat zijn kookkunsten graag zien
().
Het eten is best aardig, zeker beter dan in het hotel.
- Na de lunch wandelen we naar de velden waar we vanaf de stupa de oogst hebben
gezien. Hier zien we veel tenten waarbij een heel gezien helpt met het oogsten.
Waarschijnlijk komen deze mensen niet uit Gyantse, de tenten zijn namelijk echt
voor overnachtingen bedoeld en veel gezinnen hebben zelfs hun koe meegenomen.
().
Op het veld wordt het kaf van het koren gescheiden
()
en wordt het gerst in zakken gedaan
().
Vanaf hier kunnen we het fort van Gyantse ook goed zien
().
- We wandelen terug naar het centrum en doen even wat inkopen bij een supermarktje.
Vanaf een stoeprandje genieten we op het uitzicht op het dagelijks leven in Gyantse.
Na nog even snel ge-emaild te hebben vertrekken we om half vier met de bus naar
Shigatse.
We rijden door een brede vallei met veel gerstvelden. Onderweg komen we veel
kuddes koeien, schapen en yaks tegen.
- Om vijf uur komen we aan bij het Manasarovar hotel. Dit is een behoorlijk
sjiek hotel met erg mooie kamers. We drinken even wat in het theehuis van het
hotel en gaan daarna eten in één van de de restaurants van het hotel.
Hier nemen we het buffet, waarbij veel keuze is. Het buffet smaakt goed.
Bezoek klooster en Kora wandeling.
We ontbijten in het restaurant bij het hotel. Het ontbijtbuffet is hier uitstekend.
Hierna lopen we naar het Tashilhunpo klooster, het klooster van de Panchen Lama.
Het is zo'n half uur wandelen door Shigatse. Zoals we al eerder gezien hebben
bestaat ook dit klooster uit een verzameling pleinen
(),
stupas
(),
tempels
(
)
en bijgebouwen. We bezoeken enkele tempels, met uiteraard weer grote vergulde
Boedhabeelden. Op een binnenplein gaan we een tijdje zitten kijken naar de bonte
verzameling toeristen, monniken en pelgrims
(
)
die voorbij komt.
- Als we op weg gaan naar de uitgang zien we door een klein deurtje een glimp
van een dansvoorstelling waarbij een grote groep monniken zit te kijken
().
Buiten de muren van het klooster zitten groepen Tibetanen, waaronder enkele
monniken, een soort gokspel te spelen
().
We gaan eten in een Nepalees restaurant in de hoofdstraat. Het eten smaakt hier
uitstekend.
Na de lunch gaan op pad om de Kora rondom het klooster en het fort van Shigatse
te lopen. Langs het pad komen we overal gebedsmolens
(),
gebedsvlaggen
()
en af en toe een pelgrim
()
tegen. De klim naar de achterkant van het klooster is pittig, maar we krijgen
er prachtige uitzichten op het klooster
(
)
en in de verte enkele besneeuwde pieken voor terug. Als we een klein kapelletje
passeren zien we plotseling een vreemde tegenligger
().
- Voorbij het klooster is het niet helemaal duidelijk welk pad we moeten nemen
in de buurt van het fort (een ruïne). We kiezen blijkbaar het verkeerde pad
en moeten behoorlijk klauteren om weer veilig beneden te komen.
Als we weer beneden in de stad zijn lopen we terug naar het hotel. Hier rusten
we een tijdje uit en spelen een spelletje kaart.
's Avonds eten we weer in het hotel. Vandaag bestelt bijna iedereen een a la
carte gerecht. Dit blijkt erg moeilijk te zijn voor de keuken want het duurt
uren voor het eten klaar is.
Na het eten pakken we een taxi om eens een Tibetetaanse disco te zien. Binnen
is het rond tien uur nog vrijwel leeg. De muziek is redelijk modern, maar dit
verandert al snel in karaoke op romantische Chinese en Tibetaanse nummers. Maar
om elf uur komen we er achter dat het nog erger kan: dan begit de show met zang
en dans. Een half uurtje later besluiten we maar naar huis te gaan.
Busreis naar Samye klooster.
- Na een snel ontbijt in het hotel vertrekken we om kwart voor acht. Jammer
genoeg is de grote bus er niet meer en moeten we weer allemaal in een kleiner
busje. De busrit is weer erg mooi. Dit keer rijden we door het soms smalle
dal van de Yarlung Zanbo
().
Onderweg komen we gerstvelden
(),
een pontje
()
en enkele zijrivieren
()
tegen.
- Rond het middaguur arriveren we in Gonggar (bij het vliegveld van Lhasa).
Hier is een grote rij met kleine Chinese restaurantjes. We kiezen er gezamenlijk
eentje uit, en krijgen een uitstekende maaltijd voorgezet.
Na de lunch rijden we nog anderhalf uur verder door het dal van de Yarlung Zanbo
tot we stoppen bij een pontje. Hier stappen we met zijn allen op een platte schuit
(),
waarmee we, samen met zo'n twintig Tibetanen
(
),
de rivier oversteken
(
).
De oversteek duurt zo'n uur, vooral ook omdat er om een aantal zandbanken heen
gevaren moet worden
().
Aan de overkant moeten we een stukje over het zand lopen, waarna we een bus
in stappen. De bus rijdt zo'n half uur over hobbelige zandwegen naar het klooster
van Samye.
- Op het kloostercomplex lopen we naar het guesthouse. We slapen met zijn vieren
op één simpel ingerichte kamer. De rest van het guesthouse is ook
erg spartaans: we moeten ons wassen aan de pomp op de binnenplaats en de stank
en smerigheid op de WC schrikt bijna iedereen af.
We lopen een rondje over het kloosterterrein. Hier vallen vooral de centrale
tempel met het gouden dak
(
)
en de vier stupas
(
) op.
's Avonds eten we in het Monastery Restaurant. Dit is een soort simpele kantine,
met redelijk eten, dat wel erg vet is. Na nog een kort spelletje kaarten gaan
we om half elf naar bed.
Tocht naar bergklooster, terugreis naar Gonggar.
-
We staan vandaag weer erg vroeg op: om zes uur gaat de wekker. Na een saai maar
niet slecht ontbijt in de eetzaal stappen we met zijn allen in de laadbak van
een grote truck. Met ons rijden een heleboel Tibetaanse pelgrims mee, die
profiteren van de gratis rit.
Als de truck vertrokken is, merken dat dit geen makkelijk ritje wordt. De truck
hobbelt verschrikkelijk en door de ochtendkou is het erg onaangenaam om de stangen
goed vast te houden. Verder rijden we over nogal stoffige wegen. Gelukkig begint
het langzaam licht te worden en wordt het uitzicht steeds mooier.
- Bij het eindpunt van de rit blijkt dat we nog een stuk moeten lopen voor
we bij het nonnenklooster zijn. Op deze hoogte is de klim niet makkelijk, maar
uiteindelijk komen we boven. Bij het klooster wordt er hard gewerkt om het
klooster te restaureren. Dit was namelijk door de Chinezen vernield, en mag
pas de laatste jaren weer opgebouwd worden
().
Rond het klooster scharrelen enkele vreemde fazantachtige vogels
().
We wonen een deel van een gebedsdienst in het klooster bij. De nonnen (enkele tientallen)
wisselen gebeden af met muziek. Dit is een soort kakafonie van een soort alpenhoorn,
enkele kleinere hoorns, schelpenhoorns, trommels en belletjes. Toch is het geheel
erg indrukwekkend, hoewel het na een tijdje erg eentonig is.
We lopen met een groepje naar beneden, terwijl een ander deel van de groep
naar boven wandelt, naar een ander klooster. Zij zullen later met de truck
terugkeren, terwijl wij helemaal naar Samye terugwandelen. We besluiten het
pad te verlaten en een alternatieve route langs een beekje te volgen
().
Het landschap is hier erg lieflijk, dus we rusten even uit in een mooie wie.
Regelmatig komen we koeien tegen.
Verderop naar beneden blijkt de alternatieve route een moeilijke keuze. We moeten
flink klauteren en door het struikgewas kruipen om weer op het pad terug te komen.
- De rest van de terugweg is makkelijk, maar wel behoorlijk ver (totaal zo'n 9 kilometer).
Onderweg komen we nog een groepje pelgrims tegen
().
In de buurt van Samye zien we op de velden Yaks die helpen op het land of uitrusten
().
- Terug in het klooster kunnen we in het cafetaria genieten van wat rust en
eten na deze vermoeiende tocht. Als iedereen terug is van de expeditie bestellen
we wat yakboterthee. De verwachtte kop blijkt een hele thermoskan te zijn, dus
iedereen kan naar hartelust proeven. Zolang je denkt dat het soep is, in plaats
van thee, is het best te drinken.
Om drie uur stappen we weer in de bus terug naar de veerboot. Hier blijkt
een andere bus een beetje in de problemen gekomen te zijn. Hij zit tot over zijn
assen vast in de modder
()
en alle pogingen om hem weg te krijgen mislukken.
We stappen aan boord van het pontje
()
en varen terug over de Yarlung Zanbo.
- We stappen weer in onze eigen bus en rijden terug naar Gonggar. Hier checken
we in in het Airport Hotel. Dit hotel is erg saai en de kamers zijn kaal ingericht
en hebben vanavond nog geen warm water.
We lopen gezamenlijk naar het 'centrum' van Gonggar en gaan eten bij hetzelfde
restaurantje als de vorige dag. Zoals zo vaak valt de 2e keer tegen en is het
eten een stuk minder dan de vorige keer.
Vlucht naar Xi'an en wandeling door Xi'an.
-
Om acht uur 's morgens wandelen we gezamenlijk de honderd meter van het hotel
naar de vertrekhal. Helaas komen we er daar achter dat de incheckbalies pas
om half negen open gaan. Als we dit allemaal achter de rug hebben en we in het
vliegtuig zitten, duurt het nog een uur voordat we eindelijk kunnen opstijgen.
Het lijkt er op dat we moeten wachten op een vliegtuig met hoge functionarissen
of zo.
- Eenmaal in de lucht is de ellende snel vergeten. Het uitzicht op de Tibetaanse
bergen is prachtig en het eerste uur van de vlucht kunnen we daar van genieten.
Na 800 km zijn we bij het eind van het Tibetaanse hoogland en is het uitzicht
meteen verdwenen. Vanaf hier zien we alleen nog een dicht wolkendek
().
- In Xi'an is het inderdaad bewolkt. We moeten nog een tijd in een bus zitten
voor we bij ons hotel zijn. Het Li Fang hotel is behoorlijk luxe, met goede kamers
en behulpzame medewerkers. Nadat we ons opgefrist hebben nemen we met Erik en Teun
bus 603 naar de Bell tower. Onderweg komen we gebouwen tegen die erg op het Philips-complex
Strijp in Eindhoven lijken
()
en verkeerspolitie in een kleurrijk tentje
().
Vanaf de Bell tower lopen we naar de zuidpoort van de stadsmuur. Hier bezoeken
we een toeristisch winkelstraatje met een mooie poort
().
We wandelen door de stadsmuur en bezoeken het parkje aan de zuidzijde
().
Terug door de poort
()
en weer naar de Bell Tower
()
en de Drum Tower
().
Het begint al donker te worden. We lopen achter de Drum Tower de moslimwijk in.
Hier is een mengelmoes van restaurants
()
en souvenirwinkels
().
Hier kopen we nog wat snuisterijen en zoeken daarna een restaurant op. Het eten
is hier voortreffelijk. Waarschijnlijk het beste van de hele reis. Voor minder
dan 2 euro krijgen we 24 stokjes met (een beetje) vlees. Als toetje bestellen
we toffee pineapple. Heerlijk!
- We wandelen een stuk terug richting het hotel. Hier valt pas echt op hoe
groot het verschil tussen Lhasa en Xi'an is
().
Voor het laatste stuk terug naar het hotel pakken we een bus.
Yvonne: Terracottaleger
Sander: Pagode van de Grote Gans en Moskee
Nachttrein naar Beijing
- We ontbijten vandaag gezamenlijk om zeven uur in het hotel. Dit is redelijk
duur en een beetje simpel. Na het ontbijt scheiden onze wegen zich. Yvonne
gaat met de rest van de groep naar het terracotta leger
(
).
Ik heb dit al gezien in 2002, dus ik besluit alleen wat dingen in de stad te bekijken.
Omdat het nog erg vroeg is ga ik eerst even internetten en daarna in het hotel
de schone was ophalen (die hebben ze vannacht gedaan).
Ik pak bus 610
naar het park van de pagode van de Grote Gans. Hier is het even zoeken naar de ingang.
In het park staan er behoorlijk wat gebouwen. Naast de pagode zelf staan er
enkele tempels
(
)
en bijgebouwen
().
Het totaal is heel aardig, maar niet echt bijzonder. Het park dat om het
pagodeterrein heen licht is interessanter. Hier is onder andere een groot plein
met daarop een waterorgel dat op harde muziek beweegt
().
Ook staan er her en der moderne Chinese beelden, waaronder heel lelijke
().
- Ik neem een bus terug naar het centrum en zoek hetzelfde restaurant op van
de vorige dag. De stokjes smaken weer erg goed. Ik loop verder de Moslimwijk
in op zoek naar de moskee die we in 2002 niet konden vinden. Deze keer lukt het
wel, en ik koop een toegangskaartje. De binnenkant van deze moskee ziet er
niet uit zoals je van een moskee verwacht. Het lijkt meer op een boedhistische
tempel met enkele moslim trekjes
(
).
- Na de moslimwijk loop ik het winkelcentrum van de stad in. Hier bezoek ik
een grote boekwinkel waar ik enkele Engelstalige Chinese kookboekjes koop. Hierna
neem ik de bus terug naar het hotel, waar ik nog even een internetcafé in
de buurt op zoek.
- Als de rest van de groep terug is, lopen we naar het station, waar we snel
op de nachttrein naar Beijing kunnen stappen. Deze derde en laatste treinreis lijkt
op de andere twee, hoewel de trein wel veel harde klappen maakt. Het eten in
de restauratiewagon is weer redelijk, maar de gezelligheid maakt veel goed.
Duiken in aquarium en bezoek Verboden Stad.
- Om half zeven komen we aan in Beijing. Hier worden we vanaf het station met
een bus naar het hotel gebracht. Toevallig is dit het Beijing Rainbow hotel,
hetzelfde hotel waar ik in 2002 ook zat. Het is nog weinig veranderd, het enige
verschil is dat we deze keer geen ontbijt inclusief hebben en dus ruim zeven
euro voor het (fantastische) ontbijtbuffet moeten betalen.
- Het internetten in Xi'an heeft iets heel moois opgeleverd. Yvonne en ik
hebben een afspraak met Steven Schwankert om in de Beijing Blue Zoo
te gaan duiken. We nemen een taxi van het hotel naar het Workers Stadium en
wachten op Steven om naar binnen te gaan. Hier krijgen we eerst een introduktie
over het aquarium en worden vervolgens achter de schermen genomen. Met duikuitrusting
betreden we het water waarin we grote Verpleegsterhaaien, Zwartpunt rifhaaien,
2 schildpadden en heel veel andere grote vissen ontmoeten. De schildpadden en
enkele Verpleegsterhaaien (meer dan 3 meter groot!) kunnen we zelfs aaien.
Ook kunnen we de vissen een geven door uit onze hand een stroom kiezelsteentjes
te laten lopen waaronder enkele vissen maar al te graag komen douchen.
Helaas konden we geen foto's maken van deze bijzondere ervaring.
We nemen bus 110 terug naar ons hotel (het is nog wel een stukje lopen) en
pakken een goede lunch bij één van de restaurants tegenover het
hotel. Hierna nemen we bus 59 naar het Tianmenplein (plein van de hemelse vrede).
We lopen van de zuidpoort van het plein
()
naar de noordkant. Op het plein is het weer erg druk met Chinese en westerse
toeristen
().
Aan de noordkant van het plein steken we de straat over (via een tunnel)
en kopen een kaartje voor de Verboden Stad.
- We betreden de Verboden Stad, die zoals altijd erg druk is. We zijn laat,
dus we moeten alles snel bekijken. Maar we zien nog genoeg kans om te genieten
van de pleinen
(
),
laantjes
(
),
beelden
(
)
en andere versieringen
(
).
- We verlaten de Verboden Stad aan de achterkant en betreden kolenheuvel park.
Hier beklimmen we de heuvel. Bovenop het paviljoen komen we Erik tegen. Vanwege
het mooie weer hebben we vandaag een mooi uitzicht over de Verboden Stad
()
en de rest van Beijing. Van Erik horen we dat de tempel van de hemel in de steigers
staat dus we zijn blij dat we daar vandaag niet meer naar toe zijn gegaan.
Beneden aan de heuvel vinden we ook Teun, en we nemen gezamenlijk een taxi terug
naar het hotel.
- In het hotel maakt Koen de afrekening van de gezamenlijke pot op. Hierna
wandelen we met zijn allen naar een Huton op zoek naar een restaurant. Dit duurt
erg lang, maar uiteindelijk vinden we het bedoelde restaurant en hebben een
behoorlijk goede maaltijd.
Chinese muur en acrobatiekshow.
-
Voor de laatste keer moeten we echt vroeg opstaan. Deze
keer om het Beijingse verkeer voor te zijn op weg naar de Chinese muur. Om
zes uur vertrekken we en om negen uur komen we aan in Simatai. Dit is een stuk
verder weg dan Ba Da Ling (waar we in 2002 naar toe geweest zijn), maar daardoor
ook een stuk mooier en rustiger.
- We nemen de kabelbaan
()
naar boven, nemen daar het treintje, waarna we nog een stuk moeten klimmen.
Op de muur wandelen we verder naar boven langs wachttorens
()
en rechte stukken muur, totdat we bij het verste toegankelijke punt aankomen
(
).
Op de terugweg komen we de rest van de groep tegen, en laten we een passerende
Chinese een mooie groepsfoto maken
().
- We wandelen weer naar beneden en pakken het treintje en de kabelbaan totdat
we weer bij de ingang staan. Hier nemen we een uitstekende lunch in één
van de restaurants. De terugweg naar het hotel duurt vier uur omdat we nu wel
midden in de drukke tijd zitten. Onderweg valt het op dat er erg veel straatvegers
op de vluchtstrook aan het vegen zijn.
In Beijing frissen we ons even op en gaan dan de groepsfoto laten afdrukken
voor Koen en de rest van de groep. Bij het fototentje worden we aangesproken
door een oudere Chinees. Hij blijkt een arts te zijn en wil ons graag helpen
bij het zoeken naar een restaurant. We zeggen dat we graag Peking eend willen
eten en dat het goed, niet te duur en snel moet zijn. Hij neemt ons een paar
straten verder mee naar een flink restaurant dat er van binnen erg kaal uit ziet
en besteld het eten. Na een tijdje komt de kok met een hele eend binnen en begint
die vakkundig in stukken te snijden. Uiteindelijk staan er voor ons tweeën
zo'n twaalf schaaltjes met eten op tafel
().
Het eten is heerlijk, alleen is het behoorlijk veel en hebben we erg weinig tijd
om er van te genieten omdat we snel weer naar de Acrobatiekvoorstelling moeten.
- We wandelen gezamenlijk naar het acrobatiektheater. Hier hebben we blijkbaar
kaartjes voor de eerste rij. De voorstelling is goed, maar niet zo spectaculair
als die we in 2002 hebben gezien
(
).
- Na de voorstelling gaan we met een groepje terug naar het restaurant van
de Peking eend. De rest heeft nog niet gegeten, en kan nu dus nog van de eend
genieten. Helaas sluit het restaurant vroeg, en worden we er dus uitgeveegd.
Fietstocht door Beijing.
-
Vandaag kunnen we weer een beetje uitslapen. Om half negen ontbijten we in het
hotel, waarna we huurfietsen regelen (borg betalen, zadels verstellen).
We fietsen met zijn allen door Beijing naar de Lama tempel. Het verkeer is
heel anders dan in Nederland, maar als je goed oplet is het niet heel erg
gevaarlijk.
- De Lama tempel ziet er nog uit zoals ik het me herinnerde: veel wierook
(),
mooie beelden
()
en gebouwen
(
).
Na Tibet is het opvallend dat de Chinezen het Boedhisme toch heel anders beleven.
Snel veel wierook verbranden en even kort bidden is hier het gebruik.
- We lopen nog even snel de Confucius tempel in, maar deze is in verbouwing,
dus er is niet zo heel veel te zien
(
).
We fietsen door de Hutongs
()
richting de Drum en Bell towers en verder naar de noordelijke ingang van het
Heibai park.
- We kopen entree-kaartjes en bezoeken het park. Dit blijkt een verzameling
te zijn van kleine rotstuinen
(),
tempelgebouwen
() en
oude objecten
(
).
In één van de vijf Drakenpaviljoens
()
zingt een vrouw Chinese opera en in een volgend paviljoen is een
vrouw onder grote belangstelling bezig met waterkaligrafie
().
-
We eten in een groot modern restaurant een stukje buiten het park. Ook deze
maaltijd is weer voortreffelijk. Het valt op dat de beste maaltijden van de
reis bijna allemaal in Xi'an en Beijing zijn. We fietsen verder naar de grote
winkelstraat (Wangfujing Dajie). Hier bezoeken een grote boekenwinkel en de
Nightmarket
().
Op de Nightmarket verkopen ze erg veel verschillende etenswaren,
waaronder Japanse poffertjes
()
en vreemde beesten op een stokje
().
Wij gaan op zoek naar een lokale specialiteit: ZingBai, een soort gevulde gevouwen
pannekoek. We vinden hem in een klein stalletje. Het is lekker, maar niet heel
bijzonder.
- We stappen weer op de fiets en rijden via het Tianmenplein door de Hutongs
naar het antiekstraatje. Hier koop ik in precies dezelfde winkel als in 2002
een schilderijtje van een landschap bij Yangshuo. Hierna bezoeken we nog even
een grote supermarkt voor we terug gaan naar het hotel.
- Als afsluiting gaan we met zijn allen eten in een Westers restaurant.
Het eten is er niet zo goed, maar de sfeer wel, vooral door de karaoke-muziek.
- De volgende ochtend staan we vroeg op en rijden naar het vliegveld, waar
we afscheid nemen van Koen en terugvliegen naar Amsterdam.