Reisverslag Afrikareis van Sander en Yvonne

Dag 1, aankomst Pretoria.

Vlucht Amsterdam - Johannesburg, transfer naar Pretoria.

• Na een lange vlucht met mooie uitzichten () landen we in Johannesburg, waar we opgewacht worden door een Zuidafrikaan (Dries) en we ons reisgezelschap ontmoeten. Het is lekker warm (zo'n 25 graden).
• We rijden met een busje naar Pretoria, waar we horen dat onze Nederlandse reisleider er nog niet is vanwege paspoort-problemen. In Pretoria checken we in bij ons hotel (hotel Arcadia). Het blijkt een redelijk standaard hotel te zijn, niet bijzonder goed of slecht.

Dag 2, Soweto/Pretoria.

Bezoek township en museum Soweto, wandeling door Pretoria.

• Na een goed ontbijt aan het ontbijtbuffet maken we kennis met onze kok (Eddy) en chauffeur (King) die ons kort over de reis vertellen. Om 10:00 komt Dries het grootste deel van de groep ophalen met een busje naar Soweto te gaan. Onderweg passeren we Johannesburg en de goudmijnen, waarvan enkele tot een attraktiepark omgetoverd zijn ().
• In Soweto stoppen we eerst bij een sloppenwijk (), waar we door een lokale jongen een korte rondleiding krijgen (iets te kort naar onze mening). Het is hier duidelijk arm, maar wel goed geregeld, iedereen heeft een net eigen tuintje. Wanneer we verder rijden zien we dat er ook dure huizen in Soweto staan, waaronder die van Winnie Mandela en Desmond Tutu.
  We bezoeken het oude huis van Nelson en Winnie Mandela. Dit is een erg klein huisje dat vol staat met foto's, oorkondes en andere historische dingen (). Buiten hangen er in een boom nesten van wevervogels, onze eerste Afrikaanse natuur!
• De volgende stop in Soweto is het Hector Pieterson museum (). Dit is een zeer indrukwekkend museum, waar met foto's, videos en verhalen een beeld wordt gegeven van de opstand in Soweto van 1976. Deze opstand tegen de verplichte lessen Afrikaans op scholen werd bloedig neergeslagen door de Zuid-Afrikaanse politie.
• We rijden terug naar Pretoria, waar we worden afgezet op Church Square. Aan dit plein met een beeld van Paul Kruger () staan de belangrijkste gebouwen van Pretoria. We lopen terug naar ons hotel, waar we kunnen genieten van een koel pilsje en daarna gaan eten.

Dag 3, Pretoria & Blyderivier.

Met de truck naar Blyderiver canyon.

• Vandaag is onze reisleider (Wim) toch eindelijk gearriveerd en maken we na het ontbijt kennis met hem en onze truck. De safaritruck blijkt behoorlijk comfortabel te zijn als iedereen zich aan de huisregels houdt. We vertrekken rond 8:00 en rijden door een weidelandschap met af en toe een (mijn)stadje. In Belfast stoppen we zodat Eddy inkopen kan doen en wij een typisch Zuid-Afrikaans plattelandsstadje kunnen bekijken (). Na Belfast wordt het landschap ruiger en zien we al wat meer dieren, zoals een gemsbok, reigers en ooievaars. Plotseling stoppen we, want de truck heeft pech (). Het blijkt dat het luchtfilter verstopt zit, en we kunnen snel weer verder. Een uurtje later stoppen we voor de lunch. Deze wordt door Eddy en de eerste corveeploeg aan de kant van de weg bereidt (). Na de lunch moeten we nog een paar uur rijden, waarbij we door een zware onweersbui rijden.
  
• Rond half vijf komen we bij de Blyderivier canyon. We rijden hier naar het uitzichtpunt 'De drie Rondavels'. Dit is een plek met (inderdaad) een schitterend uitzicht over de canyon ( ). Op weg naar het uitzichtpunt komen we een groep bavianen tegen en bij het uitzichtpunt zelf zien we een prachtige hagedis (). We genieten een halfuurtje van het uitzicht en rijden met de truck naar de campsite (Aventura Blydepoort).
• Deze campsite is veel moderner en luxer dan we hadden verwacht, er is zelfs een prachtig zwembad. We zetten voor het eerst onze tenten op. De tenten zijn erg stevig (en zwaar) en groot genoeg voor mijn 1.97m (). Na een welverdiende zwembadpauze gaan we voor het eerst echt van Eddies kookkunsten genieten. De spaghetti bolognese smaakt uitstekend. 's Nacht komen we er achter dat zo'n luxe campsite ook nadelen heeft: we worden bijna de hele nacht wakker gehouden door feestmuziek uit de bar. Daar viert een groep Nederlanders van Endemol dat ze een film af hebben.

Dag 4, Blyderivier & Krugerpark.

Bourke's luck potholes, Gods window, Graskop en Kruger park.

• Vandaag moeten we voor het eerst vroeg op. De wekker gaat om 5:30, de tenten moeten om 6:00 afgebroken zijn, om 6:30 moeten we ontbeten hebben en om 7:00 rijden we weg. Dit schema wordt het standaard-schema voor de meeste reisdagen. Vandaag is de eerste keer, maar het lukt heel aardig, hoewel de meesten maar weinig slaap hebben gehad vanwege de herrie van gisteren.
  De eerste stop vandaag is bij Bourke's luck potholes. Hier komen twee rivieren (de Blyde- en de Treur-rivier) bij elkaar die samen de rotsen in prachtige patronen hebben uitgesleten (). Als we na een halfuurtje de potholes goed bekeken hebben en teruglopen naar de truck horen we een raar gekwaak in de lucht. Het blijkt een groep Hadada-ibissen te zijn, waarvan er enkele neerstrijken op rotsen in de buurt ().
• De volgende stop is God's window. Als we dit bekende uitzichtpunt naderen, rijden we een enorme wolk in. En inderdaad, het uitzicht, dat prachtig moet zijn en tot Mozambique moet reiken, was minder dan 20 meter (). Gelukkig is hier nog wat anders te zien: een regenwoud. Een steil en mistig pad leidt ons de berg op, waar de overdadig begroeide bomen er prachtig uit zien ().
• Na God's window verlaten we het gebied van de Blyderivier canyon. De volgende stop is in Graskop, hier kan je bij een restaurant een swing maken over een kleine kloof. Dit is een soort bungie-jumpen, maar dan als een schommel. Henk besluit deze uitdaging aan te gaan, en na de nodige voorbereidingen springt hij in de diepte (). Na deze sprong rijden we verder door een mooi landschap en stoppen we bij een winkelcentrum in Hazeview, zodat Eddy voorraden kan inslaan. Hier zien we dat er ook heel veel zwarte Zuidafrikanen zijn die het helemaal niet slecht hebben. De winkels zijn drukbezocht en ook hier heeft iedereen een GSM.
• Na een korte rit komen we aan bij de ingang van Kruger park (Numbi-gate). Hier stoppen we voor de lunch. Tijdens de lunch zien we al meteen veel mooie vogels ( ).
• Na de lunch begint onze eerste gamedrive. In onze safaritruck rijden we zo'n drie-enhalf uur door het Krugerpark naar onze campsite. Deze eerste gamedrive is geen teleurstelling. Hoewel we af en toe lange tijd niets bijzonders zien, komen we heel wat wild tegen. We zien heel wat impala's (), 2 waterbokken, zebra's (), gnoes (), olifanten (een grote kudde en een los mannetje vlakbij de truck, ), een witte neushoorn (op zo'n 10 meter afstand, ) en twee giraffes heel ver weg. Halverwege de rit pauzeren we even bij het café Traders rest. Hier zien we 2 dwergooruilen () en een aap.
• Rond half zes komen we aan op de campsite Berg en Dal. Tijdens het opzetten van de tenten zien we dat er 2 hyena's langs het hek van de campsite lopen ( ). Het blijkt dat deze elke avond rond deze tijd hier komen op zoek naar voedsel. Behalve de hyena's is er ook een frankolijn (soort patrijs) op de campsite afgekomen. Deze heeft zichzelf gevangen in een luchtrooster van het toiletgebouw waar ik hem twee keer uit mag redden ().

Dag 5, Krugerpark.

Ochtend en avond gamedrive in het Krugerpark.

• Vandaag moeten we niet gewoon vroeg op, we moeten extreem vroeg op. De wekker staat op tien over vier, en om tien voor vijf vertrekt de truck zodra de poort van de campsite open gaat. Als we net op weg zijn kunnen we genieten van de zonsopkomst (). We zien weer veel impala's, mooie vogels ( ), een grote kudde olifanten, giraffes (nu iets dichterbij ), waterbokken, parelhoenders, gnoes (), veel frankolijnen, een steenbok, 3 neushoorns, en weer veel zebra's. Op een gegeven moment zien we zo'n vijftien gieren en arenden (waaronder een batteleur) vliegen rond een bepaalde plek. We rijden er naar toe, en verwachten een dood dier en misschien leeuwen. Jammer genoeg zien we hier niets van, alleen enkele weglopende gnoes, en wat zittende gieren naast een bosje. We pauzeren weer bij Traders Rest, waar één van de uiltjes van de vorige dag nu op een wel erg lage tak fotogeniek zit te wezen ().
• Om 9:50 zijn we terug op de campsite. Omdat ik vandaag corvee heb moet ik snel aan de slag bij het bereiden van de brunch van vandaag. Samen met Bas en Sacha help ik Eddy bij maken van roereieren, hotdogs, spek, fruitsalade en nog veel meer. Na deze brunch moeten we nog even afwassen en dan kunnen we van een vrije middag genieten. Het is bloedheet, dus we gaan even zwemmen. Enkele reisgenoten en Wim (onze reisleider) hebben een nachtsafari geregeld in een grote open terreinwagen van de campsite. De meeste mensen van onze groep gaan hiermee mee. Degenen die niet meegaan vertrekken om drie uur voor een gewone gamedrive. Wij kunnen nog even relaxen bij een uitzichtpunt over een waterplas naast de campsite. Daar zien we twee bosbokken (), en een visarend. Yvonne wandelt nog een stukje langs het hek en komt nog een nieuwsgierige bosbok tegen ().
• Om vijf uur vertrekt de terreinwagen voor de avondgamedrive. De wagen is een soort grote jeep, maar dan met plaats voor zo'n 18 personen. Onze vrouwelijke gids en chauffeur is pas zo'n 20 jaar oud, maar ze ziet alles en weet veel van het park en de natuur. Jammer genoeg zien we het eerste uur van de rit alleen een paar olifanten in de verte en een leeuwenspoor. Gelukkig zien we later drie neushoorns en twee zebra's vlak bij de truck. We slaan een klein zijpaadje in en spotten daar iets bijzonders: een serval (). Deze middelgrote kat wordt niet vaak gezien, en wordt wel de kleine cheeta genoemd. Als het echt begint te schemeren zien we nog zeven giraffes vlak bij de weg lopen (). Hierna stoppen we een kwartiertje op een brug, waarna de lichten aan gaan en de nightdrive begint. We zien een grote uil, meerdere dikkoppen (vogels), 3 hyena's en 4 neushoorns, waarvan 1 babyneushoorn.
• Rond half negen worden we bij onze tenten afgezet. Het eten staat meteen klaar en is weer goed: pasta met kaas, salade en gem squash (een soort pompoen). Ik moet nog afwassen, dus lig pas om half elf op bed.

Dag 6, Krugerpark & Maputo.

Korte gamedrive in het Krugerpark, reis naar Maputo.

• Vandaag staan we om half zes op. Als we om zeven uur wegrijden hebben we nog een gamedrive van een uurtje op weg naar de Malelane poort van het Kruger park. Met veel moeite zien we onze eerste leeuw. Er steken twee oortjes boven een boomstam uit op zo'n 150 meter van de weg. Ook zien we nog een olifant vlakbij de truck. Als we het park uitrijden over een brug zien we een flinke krokodil in het water liggen ().
• We stoppen anderhalf uur bij het winkelcentrum van Malelane om de laatste Zuid-Afrikaanse boodschappen te doen. Twee reisgenoten gaan even naar de dokter vanwege een ontsteking. Het winkelcentrum is behoorlijk netjes. Vanwege de tijd van het jaar lopen er redelijk wat kerstmannen rond (). Het landschap bestaat hier uit suikerrietvelden, bananenplantages en loofbossen.
• We komen aan bij de grens. De Zuid-Afrikaans controle gaat snel, maar voor de Mozambicaanse grens staan we zo'n uur te wachten in de file. Als we eenmaal bij het grenskantoor zijn gaat het snel voor ons, maar King is lang bezig om de papieren voor de truck te regelen.
• In Mozambique is het verschil in rijkdom met Zuid-Afrika erg duidelijk te zien. In Zuid-Afrika zag je alleen rieten daken in toeristenoorden, maar hier zie je bijna alleen maar rieten daken, zoals bij de plaats waar we brandhout inkopen (). Rond half drie stoppen we bij een cashewnotenboom voor de lunch. Enkele lokale mensen komen ook onder deze boom schuilen voor de zon, terwijl ze met hun geit wachten op een lift naar de markt. Na afloop van de lunch krijgen ze het eten dat over is.
• Als we Maputo inrijden moeten we door redelijk wat sloppenwijken aan de rand van de stad (). De binnenstad is duidelijk ooit mooi en nieuw geweest, maar heeft zwaar geleden onder de burgeroorlog en achterstallig onderhoud. Alle straten zijn hier vernoemd naar historische socialistische personen. We stoppen bij ons pension: Fatima's. Dit is een redelijk gezellig backpackershostel, met slaapzalen voor zes personen. Na een pilsje op de binnenplaats gaan we geld wisselen. Om half acht vertrekken we met een taxi naar restaurant Mira Mar. Hier eet zo'n 2/3 van de groep vanavond. De garnalen zijn er heerlijk.
  Teruggekomen drinken we nog een pilsje en gaan naar bed. 's Nachts was het erg heet op de kamer zodat we weinig sliepen en 's morgens zwetend het bed uit rolden.

Dag 7, Maputo & Xai Xai.

Wandeling door Maputo, markt in Manhiça, Xai Xai beach.

• Na de erg warme nacht ontbijten we om 7:00. Het regent vanmorgen, dus we zitten allemaal onder het afdak op de binnenplaats van het pension. Na het ontbijt lopen we met zijn tweeën richting het centrum van Maputo. We zien nu pas echt hoe verwaarloosd deze stad echt is ( ). We zien veel armoede, maar ook veel voorbeelden van nieuwe bedrijvigheid, maar er is nog een lange weg te gaan voor ze in de buurt van de rijkdom van Zuid-Afrika komen. Toch voelt het op straat redelijk veilig aan, en zijn de mensen vriendelijk.
  We lopen langs de kathedraal en de botanische tuinen naar het station (). Dit gebouw is door Eiffel ontworpen en ëën van de weinige mooie goed onderhouden gebouwen van de stad. We nemen een taxi terug naar het pension.
• Om elf uur rijden we weg. We komen eerst weer door de buitenwijken van Maputo met veel straatmarkten. Na een uur rijden komen we in meer landelijk gebied. We stoppen in Manhiça. Hier is een lokale markt waar we een half uurtje rondlopen. We zijn hier een behoorlijke bezienswaardigheid, zeker wanneer Yvonne een paar slippers koopt.
• Rond vijf uur rijden we de Limpopo-delta in. Dit gebied is zwaar getroffen door de overstroming van 2000. Om half ze komen we aan in Xai Xai beach, waar onze campsite is. Omdat de zon nog net op is gaan we na het tenten opzetten nog snel even zwemmen. Het water is lekker warm maar stroomt wel hard, dus we gaan er na vijf minuten weer uit.
  Als we gaan douchen merken we dat deze campsite inderdaad wat primitiever is. Het licht doet het niet en het douchewater is maar nauwelijks warm. Ook wemelt het van de insekten. Na het eten gaan we wat drinken in de bar van de campsite en daarna naar bed.

Dag 8, Xai Xai & Tofo Beach.

Van Xai Xai naar Tofo Beach met een stop in Inhambane.

• Om kwart voor vijf gaat de wekker voor degenen die mee willen doen aan een ochtend-strandwandeling. Yvonne gaat ook mee om de zonsopgang te bekijken (). Ik slaap uit tot half zes. We komen er achter dat 's nachts de schoenen van twee medereizigers gestolen zijn. Dit is blijkbaar een slechte plek om dingen buiten te laten staan.
• Rond zeven uur vertrekken we. Het landschap bestaat voor een groot deel uit palmbomen met af en toe rieten hutjes. Rond elf uur komen we aan in Inhambane. Omdat het eerste kerstdag is, is hier niet veel te doen, maar de markt is wel open ().
  We rijden door naar Tofo Beach (). Daar aangekomen blijkt de campsite behoorlijk vol te staan, maar er is nog genoeg plaats voor onze tenten. Het is vandaag echt bloedheet en het sjouwen van de tenten van de truck naar onze plaats door het mulle zand (zo'n 50 meter) is erg zwaar. Vanwege de hitten spannen we ook een luifel om onder te koken. Sommige reisgenoten hebben geen zin in de zanderige campsite en besluiten een bungalow te huren.
• Na de lunch gaan we afkoelen in zee. Er is een stevige branding () en onder water is weinig te zien, maar het is toch erg lekker. Op de campsite blijkt er geen water te zijn om wat kleren in te wassen. Om vijf uur gaan we met zijn allen richting bar, waar Wim ons een kerstborrel aanbiedt uit naam van Djoser. Het is een leuke plek om te relaxen, zeker rond het kampvuur (). Er hangt hier wel een echte backpackers-sfeer. Na het avondeten barst het feest in de bar echt los, en sommige reisgenoten maken er een lange nacht van.

Dag 9, Tofo beach.

Duiken bij Tofo beach.

• Vandaag kunnen we wat langer slapen dan normaal. Het ontbijt is pas om zeven uur. Na het ontbijt lopen we naar de duikschool (Tofo diving). Hier proberen we om nog een extra duik te regelen naast de ene duik die Wim al voor ons gereserveerd heeft. Dit is helaas niet mogelijk vanwege de kerstdrukte. Enkele reisgenoten beginnen al wel met de instructie voor hun introductieduik. Onze gewone duik (vijf personen uit onze groep) begint pas om elf uur. We vullen dus vast even de papierwinkel in en lopen daarna terug richting campsite om nog even te zwemmen en relaxen.
• Rond elf uur lopen we terug naar de duikbasis voor de briefing, waarna we de Zodiac het water opduwen en vertrekken richting de duikstek. Onderweg komen we een grote walvishaai tegen, maar helaas is die verdwenen zodra we onze snorkelspullen aan hebben. We varen verder tot we bij de duikstek 'Chamber of treasures' aankomen. Daar komen we er achter dat er voor de 14 duikers maar 13 duiksets zijn meegenomen omdat de set van René niet ingeladen is. Gelukkig biedt een andere duik aan om niet mee te duiken en kan René toch mee duiken. Ook komt één van de twee divemasters er achter dat haar fles leeg is. Waarschijnlijk is de kerstdrukte de oorzaak van deze chaos. Vanwege de problemen gaat het afdalen met de grote groep ook niet al te soepel, maar na 10 minuten onder water kunnen we toch met de hele groep van start.
• De duik blijkt behoorlijk mooi te zijn, hoewel we niets heel bijzonders zien. Het zicht is ongeveer 10 meter, wat niet heel veel is voor tropisch water. We zien een grote schorpioenvis (), een grote netmurene (), een luipaardtrekkervis () en nog veel meer (). Jammer genoeg kom ik er ook achter dat mijn manometer het niet goed doet: de laatste twintig minuten van de duik geeft hij steeds 100 bar aan.
  Weer boven water worden enkele mensen behoorlijk zeeziek. Op de terugweg komen we weer een walvishaai tegen. Nu gaan we wel te water, maar hij zwemt te snel voor mij om een foto te maken.
• Terug op de kampplaats gaan we lekker op het strand liggen. Vandaag is de dag van de ramp-tsunami in Azië, maar wij hebben er niets van gemerkt, ook al zaten we aan de kust aan de Indische Oceaan.
  Als het afkoelt gaan we naar de bar nog wat drinken, waarna om zeven uur het eten klaar is (Beef bourgignon met cole slaw). Na het eten nog even wat drinken en weer op tijd naar bed.

Dag 10, Tofo beach & Morongulo.

Reis van Tofo beach naar Morongulo met stop in Inhambane.

• Het is weer een reisdag, dus de wekker staat vroeg (6:00). Het snel afbreken hebben we aardig onder de knie, maar we moeten weer een eind door het mulle zand sjouwen met alle spullen. Gelukkig is het nog niet zo heel warm op deze tijd van de dag. Voor we vertrekken komt de beheerder van de bungalows ons op hoge poten melden dat wij ons schandalig gedragen hebben door zijn water voor de afwas te gebruiken.
• Na een korte rit stoppen we in Inhambane. Vandaag is het een gewone werkdag, dus het is iets drukker dan twee dagen eerder (1e kerstdag), hoewel het nog wel erg vroeg is. We lopen snel een rondje door de stad langs de haven (), een kerk () en een moskee ().
  We rijden rond de grote baai en komen na een uur in het plaatsje Maxixe, dat precies aan de overkant van Inhambane ligt. Hier stoppen we om even wat te drinken, en te genieten van het uitzicht op Inhambane ().
• Na weer twee uur rijden verlaten we de verharde weg en slaan een zijweg in richting de campsite (). Deze campsite is heel anders dan de vorige. Hier komen geen backpackers, maar juist rijke Zuid-Afrikanen. Ze slapen dan wel in tenten, maar nemen verschrikkelijk veel luxe mee. Elke plaats is bezet door een grote famillie met zo'n 4 pick-up trucks, elk met een aanhanger waarop een boot, jetski of quad staat. Ook heeft elke famillie minimaal één bediende meegenomen die de hele dag aan het koken of het wassen is. De Zuid-Afrikanen zijn best vriendelijk, maar kunnen zich niet voorstellen dat wij in Soweto geweest zijn. Zoiets doe je gewoon niet.
  Voor ons is deze campsite ook een stuk comfortabeler dan de vorige: de truck kan naast onze plek staan, er is gras (in plaats van alleen mul zand) en er is voldoende schaduw.
• We brengen de middag door met relaxen op de campsite en op het strand () en doen tussendoor nog even de was. Na het avondeten drinken we nog wat bier op het strand en gaan dan naar bed.

Dag 11, Morongulo.

Duiken in Morongulo.

• Vandaag gaan we weer duiken, dus hoeven we niet extreem vroeg op. We ontbijten met gebakken aardappels. Omdat we allebei corvee hebben moeten we snel de vaat gaan doen na het ontbijt. Om tien uur lopen we naar de duikbasis, genaamd 'Island style diving'. De eigenaar, Jake, vangt ons op en geeft ons een korte uitleg over wat we gaan doen. Hij doet niet moeilijk over pasjes en gaat een beetje slordig om met de veiligheidsregels. Verder lijkt alles goed in orde te zijn. We zijn vandaag met alleen vijf personen van ons reisgezelschap (en Jake zelf).
• Na een korte bootrit over de redelijk ruwe zee komen we aan op de duikstek. Als ik nog even mijn vest opblaas als laatste veiligheidscheck, spring mijn buikband er af. Jake is boos op mij omdat ik dit op de boot doe. Onterecht natuurlijk. Ik besluit de duik toch te maken, met alleen een klitteband sluiting van mijn vest. Onder water blijkt het zicht nog wat slechter te zijn dan bij de vorige duik: zo'n 6 meter (misschien wel vanwege de tsunami). Het hoogtepunt van deze duik is duidelijk de grote (~1.5m) groene zeeschildpad (). Dit prachtige dier zwom vlak voor ons met een paar vinslagen de blauwe verte in. Verder zien we veel papegaaivissen, een koraalduivel (), behoorlijk wat anemoonvissen () en vele andere koraalvissen. Een heel aardige duik, maar we hadden toch op wat meer zicht gehoopt.
• Na de duik moeten we op de camping helpen met het maken van de lunch (), en meteen na afloop daarvan ook weer afwassen. 's Middags zwemmen we wat in zee, en drinken een pilsje en rusten wat. Voor het avondeten moeten we hard werken: een hele zak met pompoenen (butternut squash) moet geschild worden. Maar het resultaat is weer heerlijk: vis met hete saus, pompoen en rijst. Na het eten kijken we naar de maan die opkomt boven de zee, en doen we onze laatse corveetaak voor vandaag: de afwas.

Dag 12, Morongulo & Vilanculos.

Reis van Morongulo naar Vilanculos.

• De wekker gaat om kwart over zes. Het regent een heel klein beetje, maar niet genoeg om ons echt te hinderen. Na het ontbijt en het opbreken van het kamp verlaten we de campsite. De grote weg is op dit stuk wat slechter dan voorheen, en als we stoppen voor een plaspauze mogen we niet van de weg af gaan vanwege eventuele landmijnen. Langs de weg zien we steeds meer baobabbomen, een teken dat we meer richting evenaar gaan. We stoppen even om houtskool in te slaan ().
• Rond half twaalf komen we aan in Vilanculos. Eddy gaat eerst onze boeking op het eiland bevestigen waarna we een tijdje stoppen in het centrum van Vilanculos. Hier proberen we met de groep een grote hoeveelheid flessenwater in te kopen, wat met enige moeite lukt in een groot magazijn. Hierna rijden we snel naar onze campsite 'Baobab'. Deze campsite rondom een grote baobab () is een beetje rommelig en zit qua bezoekers tussen de vorige twee campsites in: minder patserig dan in Morongulo, maar geen backpackers zoals in Tofo beach. De toiletten zijn hier gescheiden door rieten wandjes.
  Iedereen zoekt een schaduwplaatsje om zijn tent op te zetten, waarna we snel even op het strand gaan kijken. Er is hier een groot getijdeverschil en door de vlakke bodem vallen er bij eb vele honderden meters strand droog (). Op het strand ligt een boot vol mensen die langzaam wachten tot het vloed wordt en de boot weg kan varen (). Ondanks de brandende zon en de volle boot wordt er veel gelachen en geschreeuwd op de boot. In de verte kunnen we Benguerra eiland al zien liggen.
• Na de lunch onder de baobab boom gaan we wat rusten en lezen in de gezellige campingbar die vlak aan het strand ligt. Als we hier genoeg van hebben wandelen we opnieuw naar het centrum van Vilanculos (). Hier lopen we de markt op (). Dit blijkt een wirwar van smalle straatjes te zijn, waarin we plotseling een grote pooltafel aantreffen. Enkele mannen spelen een spelletje pool terwijl er vlak omheen de markt gewoon doorgaat. Op de terugweg naar de camping deel ik wat balonnen uit aan kinderen. Sommige zijn er erg blij mee, anderen zijn een beetje bang voor mij of de balonnen.
• We besluiten om wat af te koelen in zee, maar dit blijkt niet makkelijk. Omdat de zee zo ondiep is, is het water gewoon lauw. Genoeg om het zweet weg te spoelen, maar fris is anders. Na een douche gaan we maar weer naar de bar, waar we onder het genot van een pilsje genieten van het uitzicht en wachten tot het diner klaar is.
  Dit is klaar om half acht: spaghetti bolognese. Na het eten komt Wim in zijn dagelijkse praatje met een vervelende mededeling: ondanks de reserveringen zijn er toch geen huisjes meer beschikbaar voor onze groep op Benguerra. Het resort heeft vanwege de kerstvakantie mensen in huisjes gezet die voor ons gereserveerd waren. Natuurlijk vinden we dit vervelend, vooral omdat dit ook betekent dat we onze zware tenten over het lange strand van en naar de boot moeten sjouwen. Wim gaat nog proberen om de tenten in ieder geval met een auto naar het strand te laten brengen. Na nog even in de bar gezeten te hebben gaan we rond elf uur naar bed.

Dag 13, Vilanculos & Benguerra.

Boottocht naar Benguerra, wandeling over het eiland.

• Vandaag moeten we weer echt vroeg op omdat het getij niet op ons wacht. De wekker staat op vijf uur, waarna we de tenten afbreken en ontbijten. Wim heeft nog een pick-up kunnen regelen om onze tenten en andere bagage naar het strand te brengen. De pick-up komt behoorlijk laat, en kan niet helemaal naar het strand rijden. Daarom moeten we toch nog ver sjouwen met de spullen. Gelukkig wordt besloten om de tenten wat verderop aan de kust in te laden. Onze boot is een houten dhow met twee korte masten (), zodat er niet echt gezeild kan worden. Na een half uurtje varen stoppen we om de tenten in te laden. De boottocht duurt ongeveer twee-en-half uur en is dankzij het zeebriesje erg aangenaam (). Bij aankomst is het eb, waardoor de afstand tussen het schip en het resort erg groot is geworden. We moeten alle spullen door een paar honderd meter kniediep water en een paar honderd meter heet zand sjouwen (). Dit alles terwijl de zon loodrecht boven ons brandt.
• Op het resort (Gabriel's Lodge) komen we er achter dat er voor onze groep toch nog 4 hutjes beschikbaar zijn. Er wordt besloten te loten wie er in een hutje mag slapen. Wij hebben geluk en nodigen Ed en Sacha uit om ons hutje te delen. Dit gaat makkelijk want er staan drie bedden in onze hut (). Het is niet zo goed als een hutje voor onszelf, maar beter dan een tent. Helaas moeten er nog wel enkele mensen in een tent slapen. Als excuus voor de overboeking biedt de manager van het resort ons een lunch aan. Niet iedereen is daar blij mee, maar uiteindelijk verschijnt iedereen aan de lunchtafel. Na de lunch rusten en zwemmen we wat in zee.
• Om kwart over vier vertrekken we met een groepje van zes onder begeleiding van een lokale jongen voor een wandeling over het eiland. Het is heet, maar niet ondraaglijk. We komen af en toe wat hutjes tegen, maar zien vooral de afwisselende natuur (). Na anderhalf uur wandelen komen we aan de andere kant van het eiland aan bij een zoetwatermeertje aan de voet van een grote zandduin (). In het meertje zien we twee flamingo's staan ().
  Na een korte rustpauze beklimmen we de zandduin. Het is zeer steil en het zand is mul maar iedereen bereikt de top. Van hieruit hebben we een prachtig uitzicht op het meertje, de zee, de rest van het eiland en, in de verte, het nabijgelegen eiland Bazaruto (). Van hier af zien we duidelijk een krokodil in het meertje zwemmen. We lopen nog wat verder de duin op (). Als iedereen genoeg van het uitzicht heeft genoten gaan we via een andere weg naar beneden, waarna we om het meertje heen lopen en de krokodil van dichtbij zien ().
  Tijdens de terugweg begint het te schemeren en we hebben aan het eind moeite om het pad goed te zien.
• Na wat rust en een pilsje aan de bar kunnen we rond acht uur weer genieten van Eddy's kookkunsten. Vandaag is het geroosterde verse vis, pompoen in roomsaus en gecarameliseerde pompoen. Erg lekker! We gaan weer vroeg naar bed (negen uur).

Dag 14, Benguerra.

Duiken en oudjaar op Benguerra.

• Om acht uur staat het ontbijt klaar op het strand: worstjes in tomatensaus, gebakken eieren en ananas. Ook moeten we vast broodjes beleggen en meenemen voor de lunch.
  Na het ontbijt wordt het grootste deel van onze reisgenoten opgehaald voor een snorkeltrip. De vijf duikers (waaronder wij) blijven achter en wachten tot de boot de snorkelaars heeft afgezet op een strand op Bazarutto waar ze kunnen oefenen met snorkelen. Wij maken kennis met Renoir, de instructeur die onze duik zal begeleiden. Hij geeft een goede briefing, waarin de veiligheid niet vergeten wordt.
• Als de boot terug is vertrekken we naar de duikstek (, ). Onderweg naar Two Mile Reef komen we flinke golven tegen, vooral aan de buitenkant van het rif. Onder water blijkt het een prachtig rif te zijn, duidelijk het mooiste van deze reis. We zien bijna alle koraalvissen, (zoals koraalvlinders , keizersvissen , trompetvissen en weer een netmurene ) Enkele hoogtepunten zijn drie grote tandbaarzen en een zeer grote school wimpelvissen (). Jammer genoeg is ook hier het zicht matig (zo'n zeven meter), anders was deze duik nog veel mooier geweest.
• De zodiac brengt ons naar het strand op Bazaruto waar de snorkelaars geoefend hebben. Het blijkt dat ze redelijk wat last van de stroming gehad hebben. De snorkelaars worden meegenomen naar Two Mile Reef. Wij kunnen onder de schaduw van een boompje van onze lunch genieten en snorkelen ook wat langs de kust. Nadat de snorkelaars naar het resort zijn teruggebracht worden wij weer opgehaald voor onze tweede duik. Onderweg naar de duikstek komen we een groepje van zes dolfijnen tegen (). Ook zien we een grote schildpad aan het oppervlak zwemmen.
  Onder water komen we vlak naast een schildpad op de bodem. Deze schildpad is een stuk kleiner dan die bij Morungulo, maar hij blijft veel beter zitten voor de foto en eet ongestoord verder van het koraal (, ). De rest van de duik is vergelijkbaar met de vorige: veel grote koraalvissen en mooi koraal maar matig zicht. Enkele voorbeelden: een kogelvis (), een rode koraalbaars (), een haarster (), en een grote school doktersvissen en straatvegers ().
• Rond kwart voor vier zijn we terug op het resort. Na gedoucht en wat gerust te hebben loop ik een stukje het strand op om de spookkrabben te fotograferen (). Dat valt nog niet mee, want telkens als er iemand voorbijloopt verstoppen de krabben zich voor vijf minuten in hun holletje.
  Rond zonsondergang kunnen we nog een paar mooie foto's maken van de laatste zon van 2004 (, ). Om acht uur heeft Eddy ons oudjaarsmaal klaar (). We krijgen vandaag butternutsoep, maispap met worstjes (smaakt als erg zware aardappelpuree), lamskarbonade (heerlijk) en een krab (veel werk, maar wel lekker).
  Na het eten genieten we van de punch die reisleider Wim voor ons gemaakt heeft. Het duurt lang tot het middernacht is, en als het zo laat is, blijkt het feestje van het resort nogal flauw te zijn. We gaan dus al snel na middernacht naar bed.

Dag 15, Benguerra & Vilanculos.

Terugreis naar Vilanculos.

• Omdat we vandaag weer met het tij moeten vertrekken, gaat de wekker weer vroeg: 6:15. Zo vroeg ben ik nog nooit opgestaan op nieuwjaarsdag. Na een simpel ontbijt en het betalen van de barrekening laden we de boot in. Gelukkig is het hoog tij, dus ligt de boot dicht bij de kust.
  Om half acht vertrekken we. Een paar mensen zijn inmiddels met een andere boot weggegaan omdat ze vandaag nog willen snorkelen. Als we even weg zijn zien we een groep flamingo's overvliegen ().
  Na een half uurtje varen stoppen we. Eerst wordt gezegd dat we motorpech hebben, maar het blijkt dat we een vader met een ziek kind aan boord nemen om ze naar de wal (en een dokter) te brengen.
• Om kwart voor elf komen we aan bij de campsite in Vilanculos. Na een half uurtje sjouwen kunnen we onze tent gaan opzetten. Na de lunch lopen we richting het centrum van Vilanculos. Het is vandaag erg rustig vanwege nieuwjaar. Gelukkig is het communicatiekantoor wel open zodat we kunnen internetten en even het thuisfront kunnen bereiken.
  Verder gebeurt er vandaag weinig. Het avondeten is karig (rijst met gebakken kool) omdat Eddy niets heeft kunnen kopen vanwege de gesloten winkels.

Dag 16, Vilanculos & Bandula.

Reis van Vilanculos naar Bandula.

• 's Nachts heeft het flink geregend en heb ik naar buiten moeten gaan om de luifels te spannen. Gelukkig is het 's morgens weer droog. Tijdens het afbreken van de tent zien we een grote spin (~10cm) op onze tent zitten. We jagen hem weg. Net nadat alle spullen in de truck gedaan zijn begint het weer keihard te plenzen. Perfecte timing. Na de regenbui wordt de afwas gedaan en rijden we weg. We moeten een beetje opschieten, want we moeten voor sluitingstijd bij de supermarkt in Chimoio zijn en die sluit vroeg op zondag.
• Om tien over zes rijden we weg. De weg is vandaag slechter dan hiervoor. Langs de weg staat voornamelijk bos met om de honderd meter of zo een paar rondavels met een klein akkertje (, ). Als we even stoppen om wat te drinken komen er vele verkopers van annanassen en cashewnoten op ons af. Ook zien we hier een man fietsen met een geit op de bagagedrager ().
  Na deze stop wordt de weg echt slecht. King moet slingerend om de kuilen heen rijden waardoor het tempo een stuk lager ligt. Na de lunch en nog enkele stops om houtskool en fruit te kopen komen we rond twee uur aan bij de supermarkt in Chimoio. Iedereen maakt van de gelegenheid gebruik om wat snacks te kopen en wij bezoeken even snel een internetcafé.
  Na de stop moeten we nog een uurtje rijden naar de campsite. Het landschap is weer wat heuvelachtiger en erg afwisselend.
• Om tien over vier komen we aan op de campsite Casa Msika aan het Chicamba stuwmeer. Hier heeft Wim een aangename verassing voor ons. Als compensatie voor de problemen met huisjes op Benguerra heeft hij hier voor iedereen een huisje geregeld. We zijn blij dat we geen tent op hoeven te zetten en een eigen badkamer hebben. Op de campsite bevindt zich een krokodillenfarm () met daarboven een grote kolonie wevervogels ().
  Nadat we onze kleren en onszelf gewassen hebben en we wat gerust hebben, lopen we naar het terras aan het meer. Hier heerst een goede sfeer. Het is erg rustig en de gasten zijn voornamelijk Mozambicanen.
  Na het diner kunnen we nog redelijk lang op het terras vertoeven omdat we de volgende dag niet heel vroeg op hoeven (hoewel enkelen om 4 uur gaan opstaan om een ochtendwandeling te maken).

Dag 17, Bandula.

Twee wandelingen in de omgeving van de campsite.

• Vandaag kunnen we uitslapen. De wekker staat op kwart voor acht zodat we nog op tijd zijn voor het ontbijt. Helaas moeten we daar dan weer een uur op wachten, maar dat is het waard. We genieten van worstjes, bacon, omelet en paddestoelensaus.
  Om tien uur gaan we met zo'n acht anderen op weg om de heuvel achter de campsite te beklimmen (enkele vroege vogels hebben dit al voor het ontbijt gedaan). Het is een stevig klimmetje van zo'n half uur. De ondergrond lijkt te bestaan uit een oude lavastroom waar maar weinig op groeit. Vanaf de heuvel hebben we een prachtig uitzicht over het Chicamba stuwmeer ( ).
• Na deze kleine expeditie is het weer tijd om op het terras wat te relaxen en te genieten van het uitzicht over het meer waar we reigers ( ), een visarend, hagedissen ( ) en een man in een heel klein bootje () zien.
  Om half twee is het weer tijd voor de lunch: broodjes met ananas. Na de lunch weer terug naar het terras om een boekje te lezen en het heetste stuk van de dag uit te zitten.
• Om half vijf vertrekken we voor de tweede wandeling van vandaag. Samen met Ed en Sacha gaan we de oever van het stuwmeer verkennen. Al snel komen we bij een hek met prikkeldraad waar we onder door moeten kruipen. Na het hek krijgen we te maken met twee gevaren: dicht struikgewas en koeien ( ). Ondanks deze probleempjes is het een prachtige wandeling door een afwisselend landschap. De terugweg door het bos is weer heel anders dan de heenweg en we zien regelmatig patrijsachtige vogels wegschieten.
  Na het avondeten drinken we weer wat op het terras en gaan we naar bed.

Dag 18, Bandula & Tete

Reis naar Tete.

• Om tien voor zes gaat de wekker. Omdat er geen tenten afgebroken hoeven te worden kunnen we makkelijk kunnen we al om tien over zeven wegrijden. Rond negen uur stoppen we bij een dorpje onderweg. Er wordt ons aangeraden om niet allemaal dezelfde kant op te lopen om de bevolking niet af te schrikken. Hier komen duidelijk niet veel toeristen: kinderen zijn een beetje bang, ook als ze een ballon krijgen (). Het dorpje is erg arm, maar op het platteland ziet dat er altijd minder schrijnend uit dan in de stad. We zien twee jongetjes bakstenen maken () en bezoeken de waterpomp (). Als we teruglopen naar de truck staat daar een grote groep nieuwsgierige kinderen. Ze zijn niet erg enthousiast als ik een foto wil maken. Maar dit verandert razendsnel als ik de foto op het schermpje van mijn digitale camera laat zien. Vanaf dat moment vechten ze ongeveer om op de foto te komen en gaat er een gejuich op telkens als ik de foto laat zien ().
• Rond één uur is de volgende grote stop: lunch onder een grote baobabboom (). Als we in de buitenwijken van Tete beginnen te komen staan er steeds meer hutjes en minder bomen ().
  In Tete steken we de Zambezi over via de grote brug (). Op deze brug mag maar éé vrachtwagen of bus tegelijkertijd rijden. De campsite ligt vlak aan de rivier in de buurt van de brug. Het is een klein veldje met heel simpele toiletten en een klein overkapt gedeelte. De campsite is opgezet door een Nederlandse priester die hier een weeshuis heeft. Helaas is de priester vandaag niet aanwezig.
  Yvonne wandelt met enkele anderen naar het centrum van Tete. Dit is niet echt bijzonder. Onderweg zien ze mensen basketballen ().
• Na de spectaculaire zonsondergang () krijgen we om zeven uur een zangvoorstelling van de weeskinderen (). Ze zingen behoorlijk goed en enthousiast, maar de liedjes zijn uiteraard erg stichtelijk en natuurlijk in het Portugees.
  Omdat we de volgende dag vroeg vertrekken gaan we snel na het avondeten naar bed.

Dag 19, Tete & Lilongwe.

Reis van Tete naar Lilongwe (Malawi).

• De wekker staat om 10 voor half zes, dus we kunnen om zeven uur vertrekken. Na een uurtje komen we in een mooi bergachtig gebied en nog een uur later belanden we bij de grens met Malawi. Hier is het niet erg druk dus gaat het redelijk vlot (totaal toch meer dan een uur). Er is hier een gigantisch niemandsland (zeker 5 kilometer) tussen de twee grensposten. We laten een geldwisselaar in de truck om onze dollars en meticais te laten wisselen voor Malawise kwachas.
  We stoppen even om wat fruit te kopen op een fruitmarkt (). Malawi is duidelijk een beetje welvarender dan Mozambique. Veel meer stenen huizen en meer en grootschaligere landbouw. Vanwege het heuvelachtige landschap zien we regelmatig prachtige vergezichten. In de verte kunnen we het Malawi-meer zien liggen.
• Om één uur stoppen we voor de lunch. King heeft een prachtige parkeerplaats uitgekozen op een heuvel ( ). In de dorpen en steden zijn de mensen hier veel levendiger (agressiever) dan in Mozambique, waar alles er rustig aan toe ging. Ook is alles wat beter geregeld: de schoolkinderen lopen in uniform. Onderweg komen we enkele zware regenbuien tegen.
• Om vier uur arriveren we in het centrum van Lilongwe. Deze hoofdstad van Malawi ziet er allesbehalve spectaculair uit. Waar Maputo nog een beeld van vergane glorie had is er in Lilongwe helemaal niets bijzonders te zien. Het belangrijkste kruispunt van de stad heeft als hoogtepunt twee supermarkten en een souvenirmarkt (). In tegenstelling tot Maputo heeft Lilongwe wel veel groen. We blijven hier een uurtje zodat Eddy inkopen kan doen en wij de stad kunnen bewonderen. We gaan even internetten en kopen dan iets op de souvenirmarkt. De verkopers zijn hier behoorlijk opdringerig.
• Na vijven rijden we naar de campsite die in de buurt van het centrum is. De ommuurde campsite blijkt erg rustig en klein, maar heeft een leuke sfeer, gericht op de actievere backpackers. Hoewel er niet overal en altijd warm water is, zijn de douches goed.
  Het eten is pas om half negen klaar, dus we gaan snel na het eten naar bed.

Dag 20, Lilongwe & South Luangwe NP.

Hobbelige rit naar South Luangwe National Park en night-gamedrive.

• We vertrekken om zeven uur, dus moeten we weer vroeg op. Het eerste stuk van de rit lijkt uiteraard op het laatste van gisteren. Na anderhalf uur komen we bij de grens met Zambia. Hier komen we er achter dat de Gele-Koorts stempels die iedereen moest hebben toch niet nodig zijn om Zambia binnen te komen. Bij het grenskantoor moeten we allemaal onze naam en paspoortnummer en dergelijke invullen. Na een uurtje wachten en formaliteiten rijden we door. In het begin lijkt het landschap en de bebouwing erg op dat van Malawi.
  In het stadje Chipata verlaten we de verharde weg en betreden we de 120 kilometer zandweg naar South Luangwe National Park (). Ik voel me niet zo heel lekker, dus ik voel elke hobbel in mijn maag. Onderweg komen we twee keer een paar kilometer asfalt tegen als de weg over wat heuvels gaat. Na vier uur hobbelen krijgen we nog 20 kilometer asfalft voor we bij de campsite zijn. Vlak voor de campsite zien we al drie olifanten in de bosjes staan.
• Om kwart over twee komen we op de campsite Flatdogs (=krokodil) aan. Hier krijgen we eerst een uitgebreide veiligheidsinstructie: altijd opletten voor dieren, geen eten in de tenten, 's nachts alleen met een bewaker rondlopen of zelf met een zaklamp en heel goed opletten. Overal zijn boomhutten met ladders waarin we kunnen schuilen als we een olifant of nijlpaard zien. We moeten onze tenten in een halve cirkel opzetten zodat er geen dieren tussendoor kunnen lopen. We maken snel een lunch (ik heb corvee vandaag). Ik voel me niet lekker vanwege de lange rit, maar knap al weer snel op.
• Om vier uur worden we met 2 auto's opgehaald voor een extra gamedrive (niet iedereen gaat hiermee mee) (). Voor de ingang van het park zien we al een troep bavianen. Als we over de brug heen rijden zien we geen nijlpaarden of krokodillen omdat het water erg hoog staat. De meeste dieren zitten in kleinere poelen in het park. Na tien minuten zien we inderdaad de eerste nijlpaarden (). Hoewel we ook wel eens een kwartier niet zien komen we erg veel wild tegen op deze gamedrive. We zien olifanten, bavianen (), veel Pukus ( ), vier leeuwen, waaronder twee welpen ( ) en een grote Kaapse Buffel (). Ook zien we veel vogels waaronder de Steltkluut (), Hamerkop, enkele francolijnen, parelhoenders, plevieren, wevervogels en ganzen.
• Rond half zeven stoppen we in de buurt van een riviertje. In het water zien we plotseling een nijlpaard opduiken en aan de overkant ligt een krokodil in het water. We drinken even wat en rijden een kwartier later weer verder. Het is nu (bijna) donker dus het zoeklicht gaat aan. Nu zien we allerlei andere dieren zoals olifantsspitsmuizen, een uiltje, een genetkat (), een grote jagende krokodil op het droge, een haas (), een nijlpaard op het droge () en een stekelvarken dat snel wegloopt (). Ook zien we nog wat olifanten en enkele leeuwen in de verte. Dit is toch wel leuker in zo'n open wagen, vergeleken met de grote truck.
• Als we terugkomen staat het eten al klaar. Tijdens het eten horen we op de achtergrond nijlpaarden knorren. 's Nachts regent het bijna de hele nacht keihard.

Dag 21, South Luangwe National Park.

Ochtend- en avondgamedrive.

• 5:30 opstaan. Het regent flink, dus we gaan in de truck ontbijten (). Sacha zegt dat ze vannacht een nijlpaard in de buurt van de tenten gezien heeft. Als de gamedrive-auto's ons op komen halen krijgt iedereen die dat wil een grote parka tegen de regen (). Gelukkig houdt de regen snel op nadat we weggereden zijn.
  Het is weer een prachtige gamedrive met al snel een mooie afrikaanse visarend () en een hard rennend nijlpaard vlakbij de auto ( ). Een tijdje later steekt een olifantenfamillie vlak voor ons de weg over ( ). Na de pauze () zien we pootafdrukken van een leeuw op de weg. We volgen het spoor (over de weg) voor ruim twee kilometer en komen een erg oude vrouwtjesleeuw tegen ( ). Ze is aan een oog blind, duidelijk vermagerd en op zoek naar eten. Van onze aanwezigheid trekt ze zich helemaal niets aan. (). Andere zoogdieren die we tegenkomen op deze gamedrive zijn impalas ( ), zebras ( ), een waterbok () en parende nijlpaarden (). Ook zien we veel verschillende vogels zoals parelhoenders (), Afrikaanse gapers (), een Afrikaanse jacana (), vuurvinkjes (), een grijze kroonkraanvogels (), een kuiftok (), een abdimooievaar (), een maraboe (), een witkruinkievit (), hoornraven () en nog veel meer.
• Om tien uur komen we terug op de campsite, waar bavianen () en blauwapen () de buurt onveilig maken. Vooral de bavianen zijn erg brutaal ( ). Om half elf is de brunch klaar en er is weer veel lekkers om van te genieten. Hierna hebben we niets te doen tot vier uur, dus gaan we relaxen aan de Luangwe rivier (). Aan de overkant zien we een nijlpaard rondscharrelen in de bosjes.
• Om vier uur worden we opgehaald voor de tweede gamedrive. In het begin van deze tocht zien we niet zoveel. We genieten vooral van het landschap met de baobab bomen () en zien in de verte wat groot wild zoals olifanten en nijlpaarden () en buffels ().
  Na anderhalf uur begint het pas echt leuk te worden. We zien een groep van acht leeuwen op en naast de weg liggen ( ). Vlak voor ons ligt een jonge mannetjesleeuw (). We blijven hier een tijdje staan, maar als we uiteindelijk toch verder willen moeten we van de weg af en om de leeuwen heen rijden. Nu wordt het pas echt spannend, want de leeuwen zijn nu heel dichtbij en op ooghoogte. Ze beginnen nu ook pas interesse in ons tonen ( ). We rijden verder en komen nog een olifantenfamillie tegen ().
• We rijden een heuvel op om te pauzeren. Op deze prachtige plek hebben we een goed uitzicht over de savanne () en genieten we van de zonsondergang ().
  Als we ons flesje bier leeg hebben beginnen we met de night-gamedrive. Hierin zien we niet zoveel als gisteren. We komen een hyena () en een civetkat () tegen.
  Op de terugweg naar de poort van het park staat er plotseling een flinke olifant midden op de weg. We rijden door en de olifant rent voor ons uit, wapperend met zijn oren. Na een paar honderd meter draait de olifant zich om en trompettert luid naar ons (zo'n 25 meter voor ons). Gelukkig draait hij weer verder en loopt door. Even later verlaat hij de weg zodat we veilig door kunnen rijden. Naast de weg zien we de olifant staan en er naast staat een nog veel grotere olifant. Gelukkig stond die niet tegen ons te dreigen! Als we het park bijna uit zijn zien we nog een giraffe ().
  Op de campsite staat het diner al klaar, waarna we vroeg naar bed gaan.

Dag 22, South Luangwe NP & Lilongwe.

Terugreis naar Lilongwe en middag Lilongwe.

• Vandaag voor het laatst vroeg op, en voor het laatst de tenten afbreken. We moeten de tenten nu schoon inleveren voor de volgende groep. Om kwart over zes vertrekken we en laten we het prachtige South Luangwe National Park achter ons. Als we na een half uur de asfaltweg verlaten en het zandpad oprijden, vertelt een tegemoetkomende fietser aan King en Eddy dat de weg geblokkeerd is. Omdat er geen andere weg is rijden we toch door.
  Na tien minuten rijden komen we achter de oorzaak van de blokkade: de weg is overstroomd (). Het blijkt dat een naburige rivier buiten zijn oevers is getreden waardoor er zo'n halve meter water op de weg staat. Omdat we eigenlijk geen keus hebben besluiten King en Eddy het er op te wagen. Ze vragen aan lokale jongens om voor de truck uit te lopen om te zien of er geen kuilen in de weg zitten (). Met een slakkegangetje rijden we verder. Het overstroomde deel is behoorlijk lang, één tot twee kilometer. Langs de weg zien we ook enkele huizen/hutten die ook veel last van de overstroming hadden.
  Wij halen de overkant en kunnen verder rijden nadat de truck goed bekeken is door King en Eddy onze jonge helpers beloond heeft met wat eten. Later horen we dat de groep die na ons deze reis in tegenovergestelde richting gaat maken, waarschijnlijk niet naar South Luangwe NP zal gaan, vanwege deze overstroming. Erg vervelend, maar dat is het risico van een avontuurlijke vakantie.
• De rest van de hobbelende weg gaat voorspoedig. Ik heb er nu veel minder last van dan op de heenweg. Aan de weg komen we regelmatig kleine winkeltjes tegen met indrukwekkende namen als Shopping center with boutique of Roadside shopping arcade (). De Zambianen zijn goed in overdrijven. We komen nog enkele regenbuien tegen, maar daar hebben we weinig last van. Om kwart over elf bereiken we de grens met Malawi. Hier is wat verwarring of we nu echt de grensdocumenten in moeten vullen, waardoor het allemaal wat langer duurt. Na een uurtje kunnen we verder.
  Als we een paar honderd meter in Malawi gereden hebben worden we aangehouden door een agent. We zouden te hard gereden hebben. Na een flinke discussie tussen Eddy en de agent kunnen we zonder te betalen toch doorrijden. Dit was voor ons een goed voorbeeld van hoe de politie in een arm (corrupt) land te werk gaat.
• Rond twee uur zijn we in Lilongwe. Nadat we bij de supermarkt brood gekocht hebben rijden we door naar het Riverside hotel. Dit hotel ligt buiten het centrum en is omgeven door hoge muren. Op de binnenplaats zetten we de truck neer en gaan daar lunchen. Na deze laatste maaltijd van Eddy, wordt hij hartelijk bedankt voor zijn goede kookkunsten.
  We gaan met een groepje naar Lilongwe, waar we Harry's bar bezoeken. Dit blijkt een redelijk café te zijn met leuke, maar harde muziek. Rond zeven uur gaan we eten bij Modi's, een goed Indiaas restaurant. Het eten is goed, maar de bediening niet al te snugger.
• We nemen een taxi terug naar het hotel en bezoeken de bar in het naastgelegen hotel. Wij zijn hier de enige klanten en de barman kijkt vooral naar de Nigeriaanse soap op televisie. Om elf uur gaan we terug naar ons hotel en naar bed.

Dag 23, Lilongwe & Amsterdam.

Terugvlucht met lange stop in Nairobi.

• Vandaag mogen we weer uitslapen, want onze vlucht vertrekt pas om half twee. Na het ontbijt in het hotel en het bedanken van reisleider Wim, vertrekken we om half elf naar het vliegveld. Hier nemen we echt afscheid van Wim, Eddy en King.
  Het vliegveld is schoon en modern en de medewerkers zijn vriendelijk. Ook als ik na de douane bedenk dat ik nog geld moet wisselen, mag ik zo even terug. Het vliegtuig naar Nairobi is half leeg, dus we kunnen makkelijk stoelen met goede beenruimte bemachtigen.
• Het vliegveld van Nairobi is een stuk drukker dan dat van Lilongwe. Hier moeten we zo'n zes uur wachten op onze vlucht. De KLM-lounge is erg vol en ongezellig. Gelukkig zit er aan het eind van de hal een aardige koffiebar. Iedereen heeft tijd genoeg om de laatste souvenirs te kopen. Om half elf vertrekken we voor de lange vlucht naar Nederland.
  Ik probeer wat te slapen, maar kom de volgende dag om vijf uur toch erg vermoeid aan op Schiphol. We nemen de trein naar huis en deze vakantie is weer voorbij.